Πολλοί παράγοντες έχουν ενοχοποιηθεί για την ανδρική υπογονιμότητα, όπως είναι οι γενετικοί, οι παθολογικοί, οι ψυχολογικοί, αλλά και οι ανθυγιεινές συνήθειες κάποιων ανδρών. Η υπογονιμότητα επηρεάζει περίπου το 10-15% των ζευγαριών αναπαραγωγικής ηλικίας παγκοσμίως και ο ανδρικός παράγοντας εμπλέκεται στο ίδιο ποσοστό με τον γυναικείο. Τα τελευταία χρόνια, με την εξέλιξη της επιστήμης, τα προβλήματα της ανδρικής υπογονιμότητας αντιμετωπίζονται σχεδόν σε όλες τις περιπτώσεις.
«Παρ’ όλα αυτά, ο ψυχολογικός αντίκτυπος στον άνδρα που είναι υπογόνιμος είναι σημαντικός και πολλές φορές “κρυφός”, επειδή οι άνδρες συνήθως δεν εξωτερικεύουν την εσωτερική πίεση που υφίστανται, σε σύγκριση με τις γυναίκες», τονίζει ο Μαιευτήρας – Χειρουργός Γυναικολόγος δρ Ιωάννης Βασιλόπουλος, ειδικός στην Υποβοηθούμενη Αναπαραγωγή. Η υπογονιμότητα στους άνδρες μπορεί να υφίσταται λόγω χαμηλού αριθμού σπερματοζωαρίων, μειωμένης κινητικότητας του σπέρματος ή παραμορφώσεων στο σχήμα του, καθιστώντας δύσκολη τη γονιμοποίηση του ωαρίου. Επίσης, γενετικές παθήσεις, όπως η κρυψορχία, νοσήματα όπως ο διαβήτης και η παχυσαρκία επηρεάζουν σε μεγάλο βαθμό την αναπαραγωγική ικανότητα του άνδρα.
Η πιο συχνή παθολογική κατάσταση που ευθύνεται για την ανδρική υπογονιμότητα είναι η κιρσοκήλη, ενώ βαρύνουσας σημασίας είναι και τα προβλήματα στυτικής δυσλειτουργίας ή παλαιότερα σεξουαλικώς μεταδιδόμενα νοσήματα. Ο τρόπος ζωής, επιπλέον, έχει μερίδιο στην ανδρική υπογονιμότητα.
Κάπνισμα, λήψη σκευασμάτων τεστοστερόνης, τραυματισμοί στην περιοχή του αναπαραγωγικού συστήματος, ακτινοβολία και ενδυματολογικές επιλογές με στενά εσώρουχα και παντελόνια επιβαρύνουν την ποιότητα του σπέρματος.
Η αντιμετώπιση της ανδρικής υπογονιμότητας εξαρτάται από την αιτία του προβλήματος. Ακόμα και απλές αλλαγές στον τρόπο ζωής, με περιορισμό του καπνίσματος ή του αλκοόλ, έχουν θετική επίδραση στο σπέρμα και την ποιότητά του, ενώ καινοτόμες θεραπείες με τη χρήση της τεχνητής νοημοσύνης μπορεί να καταστήσουν γόνιμο έναν άνδρα.
«Αν και η υπογονιμότητα δεν είναι απειλητική για τη ζωή, είναι μια αγχωτική εμπειρία για τα ζευγάρια που τη βιώνουν ως ασθένεια. Οι τυπικές αντιδράσεις περιλαμβάνουν σοκ, θλίψη, κατάθλιψη, θυμό, απογοήτευση, απώλεια αυτοεκτίμησης και αυτοπεποίθησης», τονίζει ο ειδικός.
Η υπογονιμότητα διαταράσσει τη σχέση του ζευγαριού που επιδιώκει να δημιουργήσει οικογένεια, ειδικά αν ο άνδρας απομονώνεται και δεν μιλά για το πρόβλημα. Ο ρόλος της συντρόφου σε αυτή τη δύσκολη συγκυρία είναι καταλυτικός. «Ρωτήστε τον σύντροφό σας για το πώς νιώθει, ώστε να μην αισθάνεται μόνος. Μην τον αφήνετε να απομονώνεται, προσπαθώντας να καταλάβετε τι τον ενοχλεί και τον απασχολεί περισσότερο σε αυτή την κατάσταση», αναφέρει ο ιατρός.
Κατανόηση και υποστήριξη στο ζευγάρι
Δώστε λίγο χρόνο στον σύντροφό σας να συνειδητοποιήσει την κατάσταση, μη δείχνετε απελπισμένη και μην του λέτε συνέχεια να πάει στον ιατρό. Προσπαθήστε να μην τον πιέσετε για καμία διαδικασία, μέχρι να είναι έτοιμος ο ίδιος. Είναι πιθανό να εκφράζει το άγχος του με τη μορφή θυμού. «Ο δρόμος για την απόκτηση παιδιού δεν είναι πάντα εύκολος. Εμπόδια και απρόβλεπτες καταστάσεις καθυστερούν την επίτευξη του στόχου ενός υπογόνιμου ζευγαριού, αλλά τις περισσότερες φορές η αλληλοκατανόηση και η αλληλοϋποστήριξη, σε συνδυασμό με τις δυνατότητες που προσφέρει σήμερα η επιστήμη, έχουν το αποτέλεσμα που θέλουν οι υποψήφιοι γονείς», καταλήγει ο κ. Βασιλόπουλος.
ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΚΔΟΣΗ ΤΗΣ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑΣ POLITICAL
