Όμως, αν ισχύει αυτό, ισχύει και το αντίστροφο; Αν οι άνθρωποι, δηλαδή, αρχίσουν να απολαμβάνουν περισσότερο το φαγητό, μπορούν και να χάσουν βάρος;
Αυτό ακριβώς διερευνούν οι ερευνητές.
Με την πάροδο του χρόνου, η κατανάλωση μιας σταθερά πλούσιας σε λιπαρά διατροφής εκπαιδεύει τον εγκέφαλο να βλέπει τα απολαυστικά τρόφιμα ως λιγότερο ικανοποιητικά. Εργαστηριακά πειράματα επιστημόνων του Πανεπιστημίου Μπέρκλεϊ της Καλιφόρνια δείχνουν ότι η αποκατάσταση των επιπέδων μιας πρωτεΐνης που ονομάζεται νευροτενσίνη μπορεί να αποκαταστήσει το κέντρο ανταμοιβής του εγκεφάλου ώστε να αρχίσει να αντιδρά και πάλι στις απολαυστικές τροφές.
Η μελέτη, που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Nature, έγινε μόνο σε ποντίκια, αλλά αποκαλύπτει σημαντικές ευκαιρίες για τη διερεύνηση νέων θεραπειών για την παχυσαρκία.
«Τα ευρήματά μας υποδηλώνουν ότι αυτό που μπορεί να βοηθήσει τους ανθρώπους να τρώνε πιο συνειδητά είναι το να ξαναρχίσουν να ευχαριστιούνται το φαγητό και όχι η καταστολή της απόλαυσης», ανέφερε ο επικεφαλής συγγραφέας Stephan Lammel, PhD, αναπληρωτής καθηγητής νευροβιολογίας στο UC Berkeley. «Ο συντονισμός με την απόλαυση (ή την απουσία της) όταν τρώτε μπορεί να ρίξει φως στην πραγματική σχέση σας με το φαγητό», πρόσθεσε.
Ο Lammel και οι συνεργάτες του αποκάλυψαν έναν μηχανισμό του εγκεφάλου που θα μπορούσε να ανοίξει το δρόμο για μια θεραπεία για την παχυσαρκία που θα λειτουργεί με ριζικά διαφορετικό τρόπο από τα σημερινά φάρμακα GLP-1 (όπως είναι το Ozempic και το Wegovy), τα οποία περιορίζουν την όρεξη.
«Η ευχαρίστηση παίζει κρίσιμο εξελικτικό ρόλο – μας παρακινεί να φάμε», ανέφερε ο Lammel. «Αλλά όταν αυτή η ευχαρίστηση διαταράσσεται, μπορεί να πέσουμε σε ανθυγιεινά πρότυπα, όπως το να τρώμε από συνήθεια ή βαρεμάρα αντί για πραγματική απόλαυση. Κατά ειρωνικό τρόπο, αυτό μπορεί να οδηγήσει σε υπερκατανάλωση τροφής, όχι επειδή μας αρέσει περισσότερο το φαγητό, αλλά επειδή το σύστημα ανταμοιβής του εγκεφάλου δεν λειτουργεί σωστά».
Επειδή τα ποντίκια και οι άνθρωποι έχουν πολλά ίδια εγκεφαλικά κυκλώματα, αλλά και παρόμοια χημεία του εγκεφάλου, τα ευρήματα της μελέτης θεωρούνται ιδιαίτερα ελπιδοφόρα και για τον άνθρωπο. Στα πειράματα, τα ποντίκια των οποίων τα επίπεδα νευροτενσίνης αποκαταστάθηκαν είχαν λιγότερες πιθανότητες να τρώνε υπερβολικά.
Αν πιάνετε, λοιπόν, τον εαυτό σας να τρώει χωρίς πραγματικά να δοκιμάζει ή να απολαμβάνει το φαγητό, ή να μασουλάτε ακόμη και όταν δεν πεινάτε ή όταν κάτι πάει στραβά, αυτό μπορεί να αντανακλά αλλαγές στην ανταπόκριση ανταμοιβής του εγκεφάλου σας.
Τι μπορείτε να κάνετε
Ρωτήστε τον εαυτό σας στα μισά του γεύματος: Το απολαμβάνω ακόμη;
«Το να έχετε επίγνωση της απόλαυσης – ή της απουσίας της – μπορεί να σας βοηθήσει να κάνετε μια παύση και πιο σκόπιμες επιλογές τροφίμων», λέει ο Lammel. «Μπορεί επίσης να σηματοδοτήσει πότε είναι καιρός να επανεκτιμήσετε τις συνήθειές σας ή να αναζητήσετε βοήθεια», προσθέτει.
Παρατηρήστε τις λιγούρες σας και εξετάστε αν οδηγούνται από ευχαρίστηση ή ρουτίνα. Για παράδειγμα, μήπως έχετε συνδέσει τα σνακ με την τηλεόραση;
Δώστε προσοχή στο πότε αισθάνεστε ικανοποιημένοι, όχι απλά χορτάτοι.
«Αυτή η έρευνα μάς υπενθυμίζει ότι το φαγητό δεν είναι απλώς καύσιμο – είναι βαθιά συνδεδεμένο με το συναίσθημα, τα κίνητρα και την ευχαρίστηση», λέει ο ειδικός. Και συμπληρώνει: «Ελπίζουμε τα ευρήματά μας να ενθαρρύνουν τους ανθρώπους να προβληματιστούν σχετικά με τη δική τους σχέση με το φαγητό».
Αν θέλετε να βάλετε τη δύναμη της ευχαρίστησης στα γεύματά σας, υπάρχουν στρατηγικές που μπορούν να βοηθήσουν, λέει.
Επιλέξτε τρόφιμα που σας φαίνονται όχι μόνο ευχάριστα αλλά και θρεπτικά. Πειραματιστείτε με υγιεινά συστατικά σε συνταγές που αγαπάτε. Και επιβραδύνετε την ώρα που τρώτε για να απολαμβάνετε τις γεύσεις και τις υφές.
Πηγή: iatropedia.gr
