H επιστήμη έχει προοδεύσει τόσο πολύ που δίνει τη δυνατότητα σε ασθενείς που διαγιγνώσκονται με καρκίνο να διατηρήσουν τη γονιμότητά τους και να αποκτήσουν υγιή παιδιά μετά την ολοκλήρωση της χειρουργικής, ορμονικής και ακτινικής θεραπείας τους.
Σε αυτά τα κρίσιμα θέματα που αφορούν πολύ τις γυναίκες αναφέρθηκαν διακεκριμένοι επιστήμονες από την Ελλάδα και το εξωτερικό κατά τη διάρκεια συνέντευξης Τύπου με αφορμή το 1ο Πανελλήνιο Συνέδριο «Καρκίνος – Υπογονιμότητα και Υποβοηθούμενη Αναπαραγωγή: Μύθος και Πραγματικότητα».
Αίσθηση προκάλεσαν οι μαρτυρίες ογκολογικών ασθενών, οι οποίες αφού θεραπεύτηκαν από τον καρκίνο, υπό τη συνεχή καθοδήγηση του ογκολόγου – παθολόγου, του εξειδικευμένου για την υπογονιμότητα γυναικολόγου, του εξειδικευμένου γυναικολόγου – ογκολόγου και του εμβρυολόγου, κατάφεραν να τεκνοποιήσουν υγιή παιδιά μέσω της εξωσωματικής γονιμοποίησης. Ο σύγχρονος τρόπος ζωής έχει μεταθέσει την ηλικία της πρώτης κύησης στα μέσα της τρίτης δεκαετίας της ζωής. Έτσι, παρατηρείται το φαινόμενο κατά τη διάγνωση της νόσου πολλές ασθενείς αναπαραγωγικής ηλικίας να είναι άτοκες.
Πλέον είναι εφικτή η κρυοσυντήρηση του γενετικού υλικού των ασθενών που διαγιγνώσκονται με καρκίνο. Έτσι, τους δίνεται η δυνατότητα για διατήρηση της γονιμότητάς τους και την απόκτηση υγιών παιδιών μετά την ολοκλήρωση της απαραίτητης θεραπείας που μπορεί να υποβληθούν. Δωρεάν λήψη, κατάψυξη και μελλοντική κρυοσυντήρηση του γενετικού τους υλικού προσφέρει στους ογκολογικούς ασθενείς το νοσοκομείο «Έλενα Βενιζέλου», όπως ανέφερε ο Νίκος Παπαριστείδης, διδάκτωρ Πανεπιστημίου Αθηνών, διευθυντής Β’ Μαιευτικής Γυναικολογικής Κλινικής και Μονάδας Εξωσωματικής στο νοσοκομείο.
«Η δυνατότητα κρυοσυντήρησης του γενετικού υλικού έχει ως αποτέλεσμα οι ασθενείς να έχουν καλύτερη ψυχολογία, καθώς γνωρίζουν ότι δεν έχουν τελειώσει οι ελπίδες τους για τη δημιουργία της οικογένειάς τους», αναφέρει ο ειδικός. Οι γυναίκες αναρωτιούνται αν τα φάρμακα της υπογονιμότητας αυξάνουν τον κίνδυνο καρκίνου είτε των ωοθηκών είτε του μαστού, που είναι ο συχνότερα εμφανιζόμενος στις γυναίκες.
«Ειδικότερα για τον καρκίνο των ωοθηκών, που είναι ο πιο θανατηφόρος γυναικολογικός καρκίνος, αρκετές μεγάλες μετα-αναλύσεις, πολλές από τις οποίες την τελευταία 5ετία, δείχνουν έναν αυξημένο κίνδυνο περίπου 1,6-1,8 φορές από τον γενικό πληθυσμό. Ο κίνδυνος αυτός δείχνει σε κάποιες μελέτες να αυξάνεται με τον αριθμό των προσπαθειών εξωσωματικής», επισημαίνει ο Γεώργιος Βοργιάς, διδάκτωρ Ιατρικής Σχολής Πανεπιστημίου Πατρών, διευθυντής Γυναικολογικής Κλινικής Νοσοκομείου Μεταξά.
«Τα φάρμακα γονιμότητας δεν προκαλούν καρκίνο»
Ο Ιπποκράτης Σαρρής, διευθυντής και σύμβουλος Αναπαραγωγικής Ιατρικής στο King’s Fertility King’s College Hospital, με αφορμή έρευνα που κράτησε 27 χρόνια και αφορούσε 1,8 εκατ. γυναίκες που υποβλήθηκαν σε θεραπείες γονιμότητας, αναφέρει ότι «τα φάρμακα γονιμότητας δεν αυξάνουν τον κίνδυνο καρκίνου του μαστού, η έρευνά μας έδειξε ότι τα φάρμακα που χρησιμοποιούνται συνήθως κατά τη διάρκεια θεραπειών γονιμότητας για την απελευθέρωση ωαρίων δεν αυξάνουν τον κίνδυνο ανάπτυξης καρκίνου του μαστού».
Εστιάζοντας στο ίδιο θέμα, ο Κωνσταντίνος Πάντος, γυναικολόγος, διδάκτωρ Πανεπιστημίου Αθηνών, γενικός γραμματέας Ελληνικής Εταιρείας Αναπαραγωγικής Ιατρικής, επισημαίνει ότι «αν και η ορμονική θεραπεία στις γυναίκες είναι ακόμη υπό διερεύνηση ως προς τον μηχανισμό δράσης τους στην καρκινογένεση, εκείνο στο οποίο καταλήγουν οι περισσότερες από τις μεγάλες κλινικές μελέτες παγκοσμίως είναι ότι δεν φαίνεται επιδημιολογικά κάποια συσχέτιση με αυξημένο κίνδυνο για ανάπτυξη γυναικολογικού ή και άλλων μορφών καρκίνου σε γυναίκες που λαμβάνουν φαρμακευτική θεραπεία για την υπογονιμότητά τους».
ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΚΔΟΣΗ ΤΗΣ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑΣ POLITICAL
