Υγεία. Το πολυτιμότερο αγαθό που έχουμε. Το αγαθό που οφείλουμε να το προστατεύουμε όσο τίποτα σε αυτή τη ζωή. Τη δική μας και των ανθρώπων μας.
Του Ιωάννη Ρουκά*
Ένα Κράτος οφείλει και αυτό με τη σειρά του να προστατεύει την Υγεία των Πολιτών του, ως Κοινωνικό Αγαθό φυσικά. Ως υποχρέωση του απέναντι σε όλους τους Πολίτες ανεξαρτήτως οικονομικού επιπέδου φυσικά.
Εκτός από το αυτονόητο της φυσικής επιβίωσης που έχουμε όλοι όταν προστατεύουμε την υγεία μας και των αγαπημένων μας, υπάρχει και ακόμα μια πτυχή της Υγείας μας που φυσικά την σκεφτόμαστε και αυτή.
«Την Υγεία μας να έχουμε» λέμε όλοι για να μπορούμε να δουλεύουμε, να παράγουμε, να δημιουργούμε, να προοδεύουμε. Να προστατεύουμε έτσι, οικονομικά τις οικογένειες μας. Να της παρέχουμε ότι απαιτείται για να αναπτυχθούν, να μεγαλώσουμε τα παιδιά μας δίνοντας τους όλα τα εφόδια για τη ζωή τους που είναι μπροστά.
Επομένως, έχουμε την απαίτηση με τη σειρά μας, το Κράτος μας, στο οποίο συνεισφέρουμε όλο και περισσότεροι πλέον μετά και την πάταξη μεγάλου κομματιού της φοροδιαφυγής αλλά φυσικά και της ανάπτυξης που έχει επιτευχθεί, να μας προσφέρει τις Υποδομές, τους Γιατρούς, το Νοσηλευτικό Προσωπικό για την υγεία μας.
Κάτι που ξεχνάμε πολλές φορές, ανθρώπινο είναι έως ένα βαθμό, είναι η υποχρέωση που έχουμε εμείς και κατ’ επέκταση το Κράτος, να προλαμβάνουμε, να φροντίζουμε για την Υγεία μας από πριν.
Μέσα από τη σωστή διατροφή και γενικά τρόπο ζωής εμείς, αλλά και το Κράτος μέσα από τη δυνατότητα που μας δίνει μέσω προληπτικών εξετάσεων να προλάβουμε κάτι στη αρχή του.
Γιατρός δεν είμαι, αλλά το να στέλνεις μηνύματα στους Πολίτες και να τους λες πήγανε δωρεάν να κάνεις εξέταση για αυτό ή για εκείνο, είναι πολύ χρήσιμο. Είναι όμως και οικονομικά αποτελεσματικό.
Ένας Πολίτης, ο οποίος λόγω κακού τρόπου ζωής, κληρονομικότητας ή άλλων παραγόντων, έρθει στη δυσάρεστη θέση να έχει πρόβλημα υγείας, αμέσως, εκτός από το ανθρώπινο, κοινωνικό θέμα, αποτελεί και οικονομικό θέμα το οποίο πρέπει να αντιμετωπιστεί.
Η οικογένεια αναστατώνεται, είτε έχει οικονομική δυνατότητα είτε όχι, οφείλει να προστρέξει προς τον ασθενή – μέλος της.
Το Κράτος οφείλει να προστρέξει και αυτό. Μέσα από τις διαγνωστικές εξετάσεις, χειρουργεία, διαμονές σε Μονάδες Υγείας, Φαρμακευτική Αγωγή.
Και αυτά κοστίζουν χρήματα.
Εκεί έρχεται το οικονομικό κομμάτι της Υγείας. Της Δημόσιας Υγείας.
Ένα Κράτος το οποίο είναι χρεωμένο, με καμία εκτίμηση από Εταίρους, Αγορές, δεν μπορεί να ανταπεξέλθει ούτε στη Δημόσια Υγεία.
Κάνει περικοπές, παρατάει στη τύχη τους τις υποδομές και ότι άλλο ζήσαμε τα προηγούμενα χρόνια. Ένα ακόμα αποτέλεσμα κακής διαπραγμάτευσης και χειρισμού τότε που τείνουμε να ξεχνάμε…
Για αυτό λοιπόν είναι απαραίτητο μια Οικονομία να είναι και αυτή «υγιής». Για να μπορεί να χρηματοδοτήσει τη στελέχωση, των εκσυγχρονισμό, τις υποδομές, της Δημόσιας Υγείας.
Να μπορέσει να δώσει αυξήσεις στο Ιατρικό, Νοσηλευτικό, Διοικητικό Προσωπικό να ανταπεξέλθει και αυτό με τη σειρά του στις απαιτήσεις των Πολιτών.
Τις προηγούμενες μέρες, ο FITCH αναβάθμισε και αυτός με της σειρά του την Ελληνική Οικονομία. Και λοιπόν; Θα πει κάποιος. Θα μου δώσει αυτό εμένα καλύτερη υγεία;
Ναι, θα δώσει και καλύτερη υγεία στους Πολίτες, διότι έτσι, με αυτές τις θετικές αξιολογήσεις και όλο το ευρύτερο οικονομικό περιβάλλον στη Χώρα μας πια, επενδύσεις έρχονται και δημιουργούν το θετικό οικονομικό αποτύπωμα το οποίο με τη σειρά του μπορεί η Κυβέρνηση να το μετατρέψει και σε Κοινωνικό Αποτύπωμα.
Και στην Υγεία!
*Ο Ιωάννης Γ. Ρουκάς, είναι Οικονομολόγος, Managing Partner ZKP CONSULTANTS.
