Το ουρικό οξύ είναι μία ουσία που παράγεται στον οργανισμό από το μεταβολισμό των πουρινών. Οι πουρίνες, είναι τμήμα των πρωτεϊνών των τροφών που μετατρέπονται σε ουρικό οξύ στον οργανισμό μας και παράγονται είτε από τον ίδιο τον οργανισμό είτε λαμβάνονται μέσω συγκεκριμένων τροφών.
Όπως επισημαίνει η κυρία Ματίνα Νέζη, Κλινική Διαιτολόγος – Διατροφολόγος , αν αυξηθεί πολύ το επίπεδο του ουρικού οξέος στο αίμα, παρουσιάζεται μία κατάσταση που λέγεται υπερουριχαιμία.
Η υπερουριχαιμία, τονίζει, ευθύνεται για το 5-10% των ουρολίθων και μπορεί να οδηγήσει στην ουρική αρθρίτιδα, η οποία εμφανίζεται με μορφή φλεγμονής και πόνου στα άκρα, κυρίως στο μεγάλο δάκτυλο του ποδιού (ποδάγρα).
Η ουρική αρθρίτιδα, εξηγεί η ειδικός, σε οξεία ή χρόνια μορφή, εμφανίζεται συνήθως μετά την ηλικία των 35 ετών και προσβάλλει κυρίως τους άνδρες. Παρ’ όλα αυτά, όπως διευκρινίζει, μετά την εμμηνόπαυση τα επίπεδα ουρικού οξέως αυξάνονται και στο γυναικείο πληθυσμό.
Η κυρία Ματίνα Νέζη, Κλινική Διαιτολόγος – Διατροφολόγος
Όσον αφορά τη διατροφή, η κυρία Νέζη επισημαίνει ότι τα τρόφιμα που είναι πλούσια σε πουρίνες και πρέπει να αποφεύγονται, τόσο σε οξεία φάση όσο και σε φάση ύφεσης, είναι:
- Εντόσθια (συκώτι, μυαλά, νεφρά), ζωμός κρέατος, γλυκάδια
- Κρέας από κυνήγι
- Αμύγδαλα
- Θαλασσινά (μύδια, χτένια, αυγοτάραχο)
- Μικρά ψάρια, όπως σαρδέλες, σκουμπρί, ρέγκα, αντσούγιες
- Μαγιά
- Μπύρα
Τα τρόφιμα που επιτρέπονται σε μικρές ποσότητες αλλά απαιτούν προσοχή, σύμφωνα με την ειδικό, περιλαμβάνουν:
- Κοτόπουλο, γαλοπούλα
- Μεγάλα ψάρια
- Κόκκινο κρέας (μοσχάρι, χοιρινό, αρνί, κατσίκι)
- Αρακάς, φασόλια, σπανάκι, φακές, σπαράγγια, μανιτάρια, ντομάτα, κουνουπίδι
- Ψωμί και δημητριακά ολικής αλέσεως
- Πλιγούρι βρώμης, πίτουρο σιταριού και φύτρο σιταριού
Από την άλλη πλευρά, όπως υπογραμμίζει η κυρία Νέζη, υπάρχουν τρόφιμα που επιτρέπονται ελεύθερα, όπως:
- Γάλα, γιαούρτι, τυρί (προτιμήστε τα γαλακτοκομικά προϊόντα χαμηλής περιεκτικότητας σε λιπαρά)
- Αυγά
- Ζυμαρικά, ρύζι, πατάτες βραστές ή ψητές
- Φρούτα και χυμοί φρούτων
- Λαχανικά (εκτός από αυτά που αναφέρονται στις παραπάνω κατηγορίες)
- Ελαιόλαδο και ελιές
- Μέλι
- Δημητριακά και ψωμί που δεν είναι ολικής άλεσης
- Φυστικοβούτυρο και ξηροί καρποί (εκτός από αμύγδαλα)
- Ροφήματα όπως καφές, τσάι και κακάο
- Κρασί (η μέτρια κατανάλωση κρασιού δε φαίνεται να επηρεάζει και, σε κάποιες μελέτες, λειτουργεί προστατευτικά)
Η κυρία Νέζη τονίζει τη σημασία της διατήρησης του βάρους σε φυσιολογικά επίπεδα ή της σταδιακής απώλειας βάρους όταν αυτό υπερβαίνει τα φυσιολογικά όρια για την υγεία. Εξηγεί ότι η απότομη απώλεια βάρους σχετίζεται με μείωση της ινσουλινοαντίστασης και των αυξημένων επιπέδων ουρικού οξέος στο αίμα.
Σημειώνει, επίσης, ότι η μέτρια καθημερινή άσκηση και η αυξημένη κατανάλωση υγρών είναι σημαντικές για τον καθαρισμό και την απομάκρυνση των πουρινών.
Τέλος, όπως επισημαίνει η ειδικός, τα άτομα με υψηλές τιμές ουρικού οξέος θα πρέπει να αποφεύγουν τα οινοπνευματώδη ποτά (κυρίως τη μπύρα) και να ακολουθούν ένα κατάλληλο διατροφικό πλάνο που να περιορίζει τις τροφές με υψηλά ποσοστά πουρινών.
Πηγή: ygeiamou.gr
