Είναι σημαντικό ο πολίτης να γνωρίζει τι σημαίνει να φροντίζει την υγεία του, να του παρέχονται οι βέλτιστες υπηρεσίες υγείας και παράλληλα να απολαμβάνει μια εξατομικευμένη φροντίδα βάσει των αναγκών του.
Στην προσωποποιημένη φροντίδα (ΠΦ), γνωστή και ως προσωποκεντρική ήασθενοκεντρική, έχει δοθεί από τον ΠΟΥ ο ορισμός: «Η ενδυνάμωση του πληθυσμού να αναλάβει την ευθύνη της υγείας του και όχι τον ρόλο του παθητικού αποδέκτη των υπηρεσιών υγείας».
Για την κατανόηση της προσωποποιημένης φροντίδας, θα πρέπει να γνωρίζουμε τις έννοιες της «υγιούς γήρανσης», αποτέλεσμα της εκρηκτικής αύξησης του πληθυσμού >60, άρα και την αύξηση του ποσοστού των ανθρώπων με χρόνια νοσήματα. Το 50% των ανθρώπων >60 ετών παρουσιάζουν τουλάχιστον τρία νοσήματα.
Τα 2/3 των πόρων των υπηρεσιών υγείας απορροφώνται από άτομα με πολλαπλή νοσηρότητα, γεγονός που έχει συνέπειες στην ποιότητα της ζωής τους. Φέτος με την πανδημία μάθαμε τον όρο συννοσηρότητα, δηλαδή τη συνύπαρξη δυο νόσων ή καταστάσεων στον ίδιο ασθενή με κάποια αιτιολογική συνάφεια µε παθοφυσιολογική βάση (Stress& λειτουργία των διαφόρων συστημάτων), ή τη συνύπαρξη καταστάσεων με κάποια αλληλεπίδραση (ψυχικές συνέπειες µιαςσωµατικής νόσου). Ο όρος αυτός θα πρέπει να διακριθεί από την πολυνοσηρότητα, που ορίζεται ως ο κάθε συνδυασμός μιας χρόνιας νόσου με τουλάχιστον μία άλλη οξεία ή χρόνια νόσο, συσχετιζόμενη ή μη, με βιοψυχοκοινωνικό ή σωματικό παράγοντα κινδύνου.
«Σύμφωνα με τον ορισμό της ΠΦ, η διαχείριση αυτών των πολύπλοκων καταστάσεων εστιάζει στις διαφορετικές ανάγκες του κάθε ασθενή. Έτσι, αναγνωρίζονται τα δικαιώματά τους για την ενεργό συμμετοχή τους στη λήψη αποφάσεων, την επιλογή θεραπείας, την προστασία προσωπικών δεδομένων, αλλά και την ισότιμη πρόσβαση στις δομές υγείας. Επομένως, εκτός των βιολογικών χαρακτηριστικών της νόσου που εστιαζόταν στο παλαιού τύπου πατερναλιστικό μοντέλο ιατρικής (συστάσεις) και τις εξελίξεις του (οδηγίες και πρωτόκολλα), περάσαμε σε ένα περιβάλλον με αλλαγές εστιασμένες στον ασθενή, στην αλλαγή της φιλοσοφίας διαχείρισης των αναγκών και όχι των συμπτωμάτων.
Η οικονομική κρίση, η πρόσβαση των υγειονομικών και των ασθενών στις νέες τεχνολογίες, η εξ αποστάσεως παρακολούθηση κ.λπ. οδήγησαν στην έγκυρη, υπεύθυνη ενημέρωση των ασθενών για τις επιλογές που αφορούν την κατάστασή τους (τις υπάρχουσες θεραπευτικές δυνατότητες, συνυπολογισμό του κίνδυνου, την επιβάρυνση, το όφελος, την πρόγνωση)», αναφέρει η κ.Στέλλα Αργυριάδου, διδάκτωρ Πανεπιστημίου Κρήτης, Ιατρός, τ. Δ/ντρια ΕΣΥ,Υπεύθυνη ΕΛ.Ε.ΑΝ.Α Χρυσούπολη – Καβάλα.
Η πραγματοποίηση αυτού του μοντέλου απαιτεί εκπαιδευμένους στην ΠΦΥ επαγγελματίες υγείας που συν-λειτουργούν δημιουργώντας έτσι την ομάδα υγείας.
Υγεία και ποιότητα ζωής
Η επαφή με τον ασθενή μιας μονάδας Προσποιημένης Φροντίδας από την ομάδα υγείας σημαίνει: μελέτη του προβλήματος, προγραμματισμός σχεδίου δράσης, ανάθεση – καταμερισμός εργασίας, προτεραιότητες, μέγιστη αξιοποίηση των γνώσεων για την επίλυση του προβλήματος.
Οι υπηρεσίες παρέχονται και κατ’ οίκον ή στο οποιοδήποτε περιβάλλον του ασθενούς και εστιάζουν στην ανακούφιση του πόνου, του συναισθηματικού φορτίου, στην παρακίνηση για ενεργό συμμετοχή της οικογένειας και του κοινωνικού δικτύου (φροντιστές, ευρύτερο εργασιακό περιβάλλον, κοινότητα) και γενικότερα στο πλαίσιο που ζουν και αλληλοεπιδρούν οι ασθενείς.
Μελέτες έδειξαν ότι πληθυσμοί που απολαμβάνουν υπηρεσίες ΠΦ είναι πιο ικανοποιημένοι, αναρρώνουν γρηγορότερα, με λιγότερες διαγνωστικές δοκιμασίες και οι δεσμοί τους με την ομάδα συμβάλλουν στη συμμόρφωσή τους στην πρόληψη.
ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΚΔΟΣΗ ΤΗΣ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑΣ POLITICAL
