Είναι γεγονός ότι οι μαθητές έχουν πλέον μεγαλύτερη δυσκολία συγκέντρωσης από προηγούμενες γενιές. Δυστυχώς έχει μειωθεί η ηλικία που τα παιδιά θα έρθουν σε επαφή με την τεχνολογία και θα αποκτήσουν τη δική τους ηλεκτρονική συσκευή. Όσο περισσότερη τηλεόραση βλέπουν τα παιδιά, ηλικίας μικρότερης των 3 ετών, αυξάνονται οι πιθανότητες εμφάνισης προβλήματος συγκέντρωσης κατά 10%. Αντίθετα, κάθε ώρα διανοητικής διέγερσης του εγκεφάλου από δραστηριότητες, όπως θέατρο, ανάγνωση από τους γονείς και επίσκεψη σε μουσεία, μειώνει την πιθανότητα κατά 30%.
Η παιδοψυχίατρος – οικογενειακή ψυχοθεραπεύτρια Φρίντα Κωνσταντοπούλου εξηγεί ότι «ως διάσπαση προσοχής ορίζεται η δυσκολία του εγκεφάλου να εστιάσει τη συγκέντρωσή του σε ένα ερέθισμα, αγνοώντας τα υπόλοιπα ερεθίσματα που μπορεί να συνυπάρξουν, ιεραρχώντας την ανάγκη για συγκέντρωση στο πιο σημαντικό. Πρόκειται για μια νευροαναπτυξιακή διαταραχή που εκδηλώνεται πριν από τα τρία έτη ζωής και οφείλεται και σε κληρονομικούς παράγοντες. Ο σύγχρονος όμως ψηφιακός τρόπος ζωής με ανάγκη για ταυτόχρονη απασχόληση του εγκεφάλου με πολλές δραστηριότητες (multitasking) προκαλεί αναπόφευκτα τη διάσπαση της προσοχής μας».
Η συνεχής διάσπαση της προσοχής συντηρεί μια δυσλειτουργική διακύμανση της κορτιζόλης, της ορμόνης του στρες, με συνέπεια ποικίλα συμπτώματα άγχους. Επιπλέον, ανατροφοδοτείται η ντοπαμίνη, ο νευροδιαβιβαστής της ευφορίας, όταν ο εγκέφαλος επεξεργάζεται συνεχώς καινούργια ερεθίσματα στα νευρωνικά κυκλώματα επιβράβευσής του, με αποτέλεσμα να αναζητάει εθιστικά τη διάσπαση της προσοχής του με ανούσια συνήθως ερεθίσματα.
Τους ειδικούς απασχολεί πόσο επικίνδυνη μπορεί να γίνει η χρήση του διαδικτύου σε παιδιά και εφήβους. «Για το 36% των οικογενειών οι καβγάδες είναι καθημερινοί για το συγκεκριμένο θέμα. Προφανώς και μετά τα χρόνια της πανδημίας τα ποσοστά χρήσης του διαδικτύου σε εφήβους και παιδιά έχουν εκτοξευτεί», αναφέρει η ειδικός.
Τα χρόνια της καραντίνας είχαν αρνητική επίπτωση στα παιδιά. Προκάλεσαν πνευματική κόπωση με αρνητική επίδραση στην εκπλήρωση των μαθησιακών τους καθηκόντων και πτώση των μαθησιακών τους επιδόσεων. Έφεραν μείωση της μνημονικής ικανότητας, διάσπαση προσοχής – διαταραχές ύπνου, διαταραχές διατροφής και αγχώδεις διαταραχές. Οι μακροχρόνιες αγχώδεις διαταραχές σωματοποιούνται με αποτέλεσμα την εμφάνιση σωματικών ενοχλημάτων και αυτοάνοσων.
Πότε θα του δώσω κινητό;
Το 2012 η μέση ηλικία απόκτησης κινητού ήταν τα 12 έτη. Τώρα είναι τα 10 έτη. Η πάροδος του χρόνου σε συνδυασμό με την εξάπλωση της τεχνολογίας ωθεί την ηλικία απόκτησης του κινητού ακόμη χαμηλότερα. Δεν υπάρχει κατάλληλη ηλικία. Προφανώς εξαρτάται από την ωριμότητα του παιδιού και της οικογένειας, από την εκπαίδευση και την παιδεία. «Οφείλουμε στην ομαλή λειτουργία της οικογένειας και στην υγιή ανάπτυξη των παιδιών μας από μικρή ηλικία να θεσπίζουμε κοινά και σαφή όρια και κανόνες. Επικοινωνούμε αληθινά με τα παιδιά μας από μικρή ηλικία και τα παρακολουθούμε διακριτικά, από απόσταση, ανάλογα με την ηλικία τους. Μαθαίνουμε στα παιδιά μας τη σωστή χρήση του διαδικτύου (ψηφιακή παιδεία), χρησιμοποιώντας το και οι ίδιοι με σωστό και κοινωνικά αποδεκτό τρόπο. Τους μαθαίνουμε την επικοινωνία, την κοινωνική αλληλεπίδραση και την ενσυναίσθηση. Η οικογένεια και οι φίλοι αποτελούν σημαντικές αξίες στις οποίες θα πρέπει να επενδύσουμε. Μπορούμε να αντικαταστήσουμε τα SMS, τα likes και τα tags με το χάδι, την αγκαλιά και την επικοινωνία», καταλήγει η κυρία Κωνσταντοπούλου.
ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΚΔΟΣΗ ΤΗΣ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑΣ POLITICAL
