Η περιπέτεια μη πολιτογράφησης Τουρκάλας μεταφράστριας, συγγραφέως, στιχουργού … ποντιακών τραγουδιών και επί 15ετίας βιοποριζομένης στην Ελλάδα που αναφέρεται στο ρεπορτάζ του Κώστα Καντούρη εμπεριέχει μέσα της δυο τουλάχιστο περιπτώσεις δυσλειτουργίας δημόσιας διοίκησης. Τη σκληρή γραφειοκρατία και την στρεβλή ερμηνεία του νόμου. Παρ’ ότι ζει και εργάζεται επί 15 χρόνια στην πόλη, όπου ήταν παντρεμένη και επέλεξε να ζήσει και μετά τον χωρισμό της, το ελληνικό δημόσιο της βάζει διαρκώς εμπόδια, απορρίπτοντας την αίτηση να πάρει ελληνική ταυτότητα. Η 46χρονη μπορεί να βρέθηκε ακόμη και στη θέση αυτή μεταφράζοντας τις συνομιλίες σε συναντήσεις των πρωθυπουργών των δύο χωρών, ωστόσο, κρίθηκε ανάξια από τις αρμόδιες επιτροπές οι οποίες εξέδωσαν απόφαση πέντε(!) χρόνια μετά την αίτησή της!!!
Η ιστορία με τις πολιτογραφήσεις θα είχε και την γραφική πλευρά της αν συχνά δε συνοδευόταν από μια τραγωδία. Ρίχνοντας μια ματιά κανείς στην τράπεζα θεμάτων για τις εξετάσεις απόκτησης του Πιστοποιητικού Επάρκειας γνώσεων για την Πολιτογράφηση που είναι απαραίτητη προϋπόθεση για την κτήση της ελληνικής ιθαγένειας ανακαλύπτει… διαμαντάκια: Μεταξύ άλλων ο/η υποψήφιος οφείλει να γνωρίζει «τα τηλεοπτικά ζευγάρια του ελληνικού κινηματογράφου», σε «ποια ευρωπαϊκή πόλη κτίστηκε μικρότερο αντίγραφο του ναού του Ηφαίστου στο Θησείο», αν «οι Καλικάντζαροι είναι τα καλά πνεύματα των Χριστουγέννων που φέρνουν καλοτυχία» ή να απαντήσει στο θεμελιώδες ερώτημα «όταν κάποιος αρρωσταίνει, φτιάχνουμε φανουρόπιτα για να γίνει καλά;».
Προφανώς και η τροπολογία του ΥΠΕΣ το Μάρτη του 2021 που άλλαξε ο νόμος του ΣΥΡΙΖΑ για την απόκτηση ελληνικής ιθαγένειας, έφερε ορισμένες τροποποιήσεις ακολουθώντας την ευρωπαϊκή πεπατημένη, μόνο που ειδικώς, στην τράπεζα θεμάτων η μοναδική αλλαγή ήταν στη διαδικασία που πλέον γίνεται ηλεκτρονικά κι όχι διά ζώσης ενώπιον επιτροπής! Όχι στο περιεχόμενο.
Το αποτέλεσμα της δυσκαμψίας του ελληνικού δημοσίου να ιεραρχήσει τις περιπτώσεις κι ως εκ τούτου της έλλειψης ευθυκρισίας, τροφοδοτεί την παρανομία. Φρέσκια είναι η εξάρθρωση κυκλώματος παράνομων ελληνοποιήσεων, επιτήδειων (ανάμεσά τους και πρώην δημόσιων λειτουργών) που δραστηριοποιούνταν στην έκδοση γνησίων (τυπικά) ελληνικών δελτίων ταυτότητας, ελληνικών διαβατηρίων και διπλωμάτων οδήγησης σε αλλοδαπούς υπηκόους με βαρύ ποινικό μητρώο επιδιώκοντας την αποκόμιση παράνομου περιουσιακού οφέλους.
Οι υποθέσεις πολιτογραφήσεων δεν είναι ανέκδοτα που ακούγονται ελαφρά τη καρδία. Είναι ζητήματα που επηρεάζουν άμεσα την εικόνα μιας ευνομούμενης κατά τα λοιπά χώρας στο εξωτερικό, είναι ιστορίες που σχετίζονται ακόμη και με τη γάγγραινα του δημογραφικού. Κι όταν αντιγράφουμε ένα επιτυχημένο μοντέλο από την ευρωπαϊκή πρακτική, θα ήταν χρήσιμο να το αντιγράψουμε by the book. Ειδάλλως, θα αναζητούμε λύσεις σε προβλήματα δημόσιας διοίκησης, στη … φανουρόπιτα.
