Η άγνωστη ιστορία του Γάλλου Φιλέλληνα, λοχαγού του Κολοκοτρώνη!
Ο λόγος για τον Hyacinthe De Lavillasse, έναν σπουδαίο Φιλέλληνα που προσέφερε τα μέγιστα στην Ελληνική Επανάσταση, παραμένοντας σχεδόν άγνωστος στην ελληνική ιστορία.
Οι ήρωες του ’21 δεν ήταν μόνο ο Κολοκοτρώνης, ο Παπαφλέσσας, ο Μακρυγιάννης, η Μπουμπουλίνα και όλες αυτές οι σπουδαίες προσωπικότητες για τις οποίες μαθαίνουμε από το σχολείο ακόμη. Επίσης, οι Γάλλοι Φιλέλληνες που προσέφεραν σημαντική βοήθεια στον αγώνα των Ελλήνων ώστε να καταφέρουν να απελευθερωθούν από τα δεσμά τους, δεν ήταν μόνο ο εμπνευσμένος ζωγράφος Eugène Delacroix ή ο μοναδικός ποιητής Victor Hugo, αλλά και πολλοί άλλοι που με αυταπάρνηση διαδραμάτισαν σημαντικό ρόλο κατά την Επανάσταση. Ένας από αυτούς ήταν ο Hyacinthe De Lavillasse ο οποίος ήταν μάλιστα αρχηγός του επιτελείου στρατού του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη.
Όσες μαρτυρίες έχουν διασωθεί για τον εν λόγω Γάλλο Φιλέλληνα προέρχονται αποκλειστικά μέσα από τα έργα άλλων Φιλελλήνων ή Ελλήνων συμπολεμιστών του. Διαβάζοντας για την πορεία της ζωής του, σίγουρα θα σκεφτείτε πως θα μπορούσε κάλιστα να αποτελεί σενάριο ταινίας αφιερωμένης στην εποχή εκείνη. Όμως ας τα πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Πρώτα από όλα, είναι σημαντικό να αναφέρουμε πως ο De Lavillasse ήταν αξιωματικός της Μεγάλης Στρατιάς του Ναπολέοντα αποκτώντας αδιαμφισβήτη πολεμική πείρα. Είκοσι χρόνια έφτασε να υπηρετεί τον γαλλικό στρατό μέχρι που εκδιώχθηκε και απελάθηκε από τη Γαλλία το 1820, πέφτοντας θύμα πολιτικής πλεκτάνης.
Στη συνέχεια, αποφάσισε να ενταχθεί στον στρατό της επαναστατημένης Ελλάδας που αγωνιζόταν για την ελευθερία της και πολέμησε μεταξύ άλλων στο Πέτα όπου μετά την καταστροφή του φιλελληνικού στρατού μετέβη άρρωστος και ταλαιπωρημένος στο Μεσολόγγι. Εντυπωσιακό μάλιστα είναι το γεγονός πως σύμφωνα πάντα με τις πηγές που έχουν διασωθεί, παρά τον πυρετό και την εξαθλίωση, συνέχισε να πολεμάει αυτή τη φορά στο Άργος. Ενεργός ήταν ακόμη ο ρόλος του τόσο στην πολιορκία της Πάτρας όσο και σε αυτή της Τρίπολης ενώ αργότερα αφού απέκτησε την ελληνική υποκοότητα ακολούθησε τον Κολοκοτρώνη ως καπετάνιος στη μάχη στα Δερβενάκια απέναντι στον Δράμαλη πασά στις 26 Ιουλίου του 1822.
Οι στερήσεις που υπέστησε και ο υπερβάλων του ζήλος ως προς τον αγώνα των Ελλήνων για την ελευθερία τους οδήγησε τον Δ. Υψηλάντη ως τότε Πρόεδρο του Βουλευτικού, να πάρει στις 24 Ιουνίου του 1822 την απόφαση να προβιβασθεί ο «Καπητάνος Λαβιλλάζ» στον βαθμό του Υποχιλίαρχου για τις εκδουλεύσεις του στην πατρίδα. Εντυπωσιακό είναι ότι η απόφαση ελήφθη με το αιτιολογικό ότι «ο Γάλλος καπετάνος κ. Λαβιλάζ δώδεκα ήδη μήνας κακουχούμενος, πάσαν έλλειψιν υπομένων, κοπιάζει υπέρ του κοινού συμφέροντος εις Πάτραν». Η απόφαση αυτή αποτελεί το απόλυτο τεκμήριο αναγνώρισης του ηρωισμού του.
