Είμαστε τελικά περίεργο πράγμα εμείς οι άνθρωποι. Όταν συμβαίνει το έκτακτο συμβάν το αντέχουμε, ανταπεξερχόμαστε, τα βγάζουμε πέρα και όταν όλα ηρεμούν και δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα τότε καταρρέουμε. Είναι η κατάθλιψη ή οι ψυχολογικές διαταραχές πολυτέλεια της αφθονίας της εποχής;
Μιλούσα πρόσφατα με μία φίλη μου ηθοποιό και μου έλεγε ότι έχασε ένα ραντεβού της για συνέντευξη επειδή κοιμήθηκε βαθιά επειδή πήρε ένα υπνωτικό. Και το είπε σαν να μην συμβαίνει τίποτα. Και όταν τη ρώτησα εάν παίρνει χάπια μου είπε πως όλοι παίρνουν και πως ένας φίλος της νεαρός ηθοποιός ζει με αγχολυτικά. Όπως όλοι όπως κατάλαβα. Πάνε οι εποχές που η ψυχανάλυση ήταν της μόδας. Το χόμπι είναι ακριβό, τα φάρμακα είναι πιο αποτελεσματικά και πληρώνεις μόνο τη συνταγογράφηση.
Όποτε με πιάνουν οι μαύρες μου σκέφτομαι ότι αγκαλιάζω το γιο μου, ο οποίος μένει σε άλλη πόλη. Ή ότι τρώω ένα ωραίο φαγητό, ή ότι μυρίζω ένα λαχταριστό ροζ ανοιξιάτικο τριαντάφυλλο. Το σκέφτομαι αλλά δεν μου περνάνε οι μαύρες μου. Προχθές που πάλι είχα τις μαύρες μου είδα στο δρόμο ένα ζευγάρι, ένα αγόρι και ένα κορίτσι με προβλήματα όρασης να κρατιούνται από το χέρι και σκέφτηκα πόσο αχάριστη είμαι. Φαινόταν οι δυο τους τόσο ήρεμοι και τόσο ευτυχισμένοι.
Έχω μία φίλη που μου λέει πως κάθε φορά που δεν γινόμαστε καλύτεροι γινόμαστε χειρότεροι.
Έχω και μία άλλη φίλη μου που στις δυσκολίες μου θυμίζει πως και αύριο μέρα είναι. Και άλλη μία που μου λέει ότι όταν ζορίζεται θυμάται τη μαμά της που της έλεγε : Θα περάσει κι αυτό.
Έχω και το γιο μου που όποτε συζητάμε λέει «όλα είναι καλά. Δεν θα είναι ποτέ καλύτερα από αυτό».
Κάθε φορά που δεν γινόμαστε καλύτεροι γινόμαστε χειρότεροι. Κανείς σπιράλ ευτυχίας και χαράς δεν έχει. Κάνουμε όλοι το καλύτερο που μπορούμε. Ξεχνάμε ότι η ζωή δεν είναι πρόβα. Ξεχνάμε ότι αυτό είναι και άλλο δεν έχει. Αδυνατούμε πολύ συχνά να κάνουμε τέλειες τις μέρες μας. Και όταν είναι τέλειες οι μέρες πολύ συχνά τις χαλάμε. Άθελα μας.
Και επειδή κινδυνεύω να γίνω μελό θα κλείσω με την 89χρονη θεία μου. Τη γνωστή θεία Μαίρη που έχει μία αδυναμία. Το γιο της. Τον Τάσο.
Μας είπε λοιπόν προχθές στο σαββατιάτικο οικογενειακό τραπέζι:
«Πολύ στεναχωριέμαι. Πολύ στεναχωριέμαι που όταν πεθνάω δεν θα έχω μαζί μου τον Τάσο μου»
Υ.Γ. Η Θεία Μαίρη είναι η χαρά της ζωής. Φλερτάρει, φοράει σαλβάρια και τρέντι κοσμήματα. Για να μην υπάρξουν παρεξηγήσεις.
ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ ΤΗΣ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑΣ KARFITSA
