, Σάββατο
02 Μαρτίου 2024

Οι νέες αρχές

Μία χρυσή σακούλα ανάμεσα στο δικό  μου και το δικό της ποτήρι κρασί. Μου τη δίνει και μου λέει καλή επιτυχία. Και είναι ένα γούρι με ένα πελώριο γαλάζιο μάτι και μία χρυσή φούντα. Όλη η καλή της ενέργεια και όλο της το χαμόγελο και σε μία χειρονομία. Χαίρεσαι να σε πιάνει στα χέρια της. Και κουκλάρα.

Ένα δέμα αργά το απόγευμα όταν οι πιο πολλοί έχουν φύγει από τη δουλειά. Τυλιγμένη σε χαρτί  μία ξύλινη βάση με πολλά γλαστράκια, με παχύφυτα, κακτάκια και  μία κολοκύθα. Είναι η κολλητή της κολλητής μου που μου εύχεται χρόνια πολλά. Η ίδια είναι επιτυχημένο τραπεζικό στέλεχος, καταπληκτική μάνα και από τους πιο γενναιόδωρους ανθρώπους που ξέρω.

Μία επίσκεψη στο γραφείο. Με τα τσιγάρα στο χέρι. Το τζιν της πέφτει, αλλά πάντα της έπεφτε. Εφηβική σιλουέτα, τέλειο ντύσιμο πάντα, αιχμηρός λόγος, κοφτερή ματιά. Μου δίνει μία συμβουλή. Επειδή είσαι υδροχόος, όταν σε πιάνει η παρόρμηση να κάνεις κάτι, να το σκέφτεσαι πρώτα. Και με ρωτάει τι θέλω, γλαστράκια ή κάτι χριστουγεννιάτικο. Και χαμογελάει σαν να μην υπάρχει αύριο.

3 γυναίκες, 3 μεγάλα δώρα για μένα. 3 καλές ενέργειες για ένα νέο ξεκίνημα. 3 σκέψεις που κατόρθωσαν να πιάσουν τον στόχο τους και  να φτάσουν σωστά εκεί που έπρεπε.

Και εξηγούμαι.

Καμία φορά το ξέρουμε ότι μπορούμε, αλλά παρόλα αυτά δειλιάζουμε να κάνουμε το πρώτο βήμα. Είναι σαν να καθόμαστε στην άκρη του πεζοδρομίου και να γλυστράμε σιγά σιγά προς τα κάτω λόγω της ορμής, ενώ ο φόβος μας κατακλύζει. Τότε, εκείνη ακριβώς τη στιγμή είναι ευεργετικό να έχουμε ανθρώπους δίπλα μας που να μπορούν να πιστέψουν σε μας και να μας το δείξουν με το σωστό τρόπο.

Και δεν γράφω σκοπίμως να μας το δείξουν με το σωστό λόγο. Γιατί καμία φορά τα λόγια δεν φτάνουν στο στόχο. Είναι ένα βλέμμα, μία αυθόρμητη αγκαλιά, ένα γλαστράκι, μία σκέψη που κάνει τη διαφορά.

Όταν δειλιάζετε να κάνετε το πρώτο βήμα,  και φοβάστε ότι θα έρθει η καταστροφή σκεφτείτε για αλλαγή πως τα πράγματα μπορεί να σας εντυπωσιάσουν και θετικά. Αν βλέπετε το επόμενο βήμα σαν ένα βουνό σκεφτείτε. Όταν αρχίζεις να ανεβαίνεις ακόμα και το πιο ψηλό βουνό, βρίσκεις μονοπάτια που δεν φανταζόσουν πως υπάρχουν. Βλέπεις τη θέα και σου αρέσει. Παίρνεις ανάσες με πιο πολύ οξυγόνο. Και καταλαβαίνεις πως δεν είναι έτσι όπως φαινόταν από μακριά.

Και μην ξεχνάτε. Πολλές φορές συμβαίνουν και άλλα πράγματα που δεν τα περιμέναμε. Η ζωή συνήθως είναι πιο συγκλονιστική από τα σενάρια. Ακόμα και από τα όνειρα μας.

Υ.Γ. Μαρία, Εύη, και Βάσια ευχαριστώ…

* Η Σύνθια Σάπικα είναι διευθύντρια ενημέρωσης της ΕΡΤ 3

ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ ΤΗΣ KARFITSA