Οι ερευνητές θεωρούν υπεύθυνη ένα βιβλίο που κυκλοφόρησε λίγο μετά την ανακάλυψη της τυπογραφίας.
Έχουν γραφτεί πολλά και έχουν δοθεί πολλές ερμηνείες για το τι προκάλεσε το κυνήγι μαγισσών που διήρκησε για περίπου 200 χρόνια κυρίως στην Ευρώπη την εποχή της Αναγέννησης αλλά μεταφέρθηκε και στην Αμερική με τους ευρωπαίους αποίκους, κυρίως τους προτεστάντες με αποκορύφωμα το περίφημο περιστατικό που έχει γνωστό ως οι «Μάγισσες του Σάλεμ», το οποίο οδήγησε στην καταδίκη και εκτέλεση κατοίκων του χωριού Σάλεμ στη Μασαχουσέτη το 1692 με την κατηγορία της μαγείας.
Μία από τις θεωρίες που έχουν αναπτυχθεί για τη γεωγραφική και χρονική έκταση του κυνηγιού των μαγισσών είναι ότι ευθύνται το Malleus Maleficarum («Σφύρα Κακοποιών», «Σφυρί Μαγισσών» ή “Hexenhammer”) που είναι η πιο γνωστή και σημαντική πραγματεία σχετικά με τον διωγμό των μαγισσών που Αποτελεί ένα περιεκτικό εγχειρίδιο κυνηγού μαγισσών, το οποίο εκδόθηκε για πρώτη φορά στη Γερμανία το 1487 λίγα δηλαδή χρόνια μετά την εφεύρεση της τυπογραφίας και γνώρισε επανειλημμένες επανεκδόσεις σε όλη την Ευρώπη και έπαιξε βασικό ρόλο στις δίκες μαγισσών στην Ευρώπη για πάνω από 200 χρόνια. Το βιβλίο αυτό έγινε διαβόητο λόγω της χρήσης του κατά τη διάρκεια της υστερίας του κυνηγιού μαγισσών, η οποία έφτασε στο αποκορύφωμά της την περίοδο από τα μέσα του 16ου έως τα μέσα του 17ου αιώνα.
Το έργο αυτό συντάχθηκε από δύο Δομινικανούς μοναχούς-ιεροεξεταστές, τον Χάινριχ Κράμερ και τον Γιάκομπ Σπρένγκερ οι οποίοι ισχυρίζονταν μέσα στο βιβλίο ότι είχαν εξουσιοδοτηθεί από τον Πάπα Ιννοκέντιο Η΄ να ασκήσουν διώξεις κατά των μαγισσών σε όλη τη Γερμανία.
Με δημοσίευση της στην επιθεώρηση «Theory and Society» ερευνητική ομάδα επιβεβαιώνει αυτή τη θεωρία υποδεικνύοντας ως ένοχο για το κυνήγι μαγισσών τον… Γουτεμβέργιο ή πιο σωστά την τυπογραφία. Οι ερευνητές χαρτογράφησαν τις ημερομηνίες και τις τοποθεσίες διαφόρων κυνηγιών μαγισσών που έγιναν σε όλη την Κεντρική Ευρώπη από το 1400 έως το 1679 και τα συνέκριναν με τις ημερομηνίες και τις περιοχές που είχε τυπωθεί και διανεμηθεί το Malleus Maleficarum.
Διαπίστωσαν ότι «πόλεις που ήταν πιο κοντά σε χρόνο και χώρο στη δημοσίευση του Malleus ήταν πιο πιθανό να ξεκινήσουν δίκες μαγισσών». Οι ερευνητές καταλήγουν ότι η τυπογραφία έπαιξε βασικό ρόλο στη διάδοση αυτής της νέας αντίληψης για τη μαγεία, και ως εκ τούτου τροφοδότησε την «τρέλα των μαγισσών» που οδήγησε σε κυνήγι μαγισσών σε όλο τον κόσμο, συμπεριλαμβανομένου του περιστατικού στο Σάλεμ όπου μια ομάδα νεαρών κοριτσιών εκτόξευσαν κατηγορίες ότι εκτέθηκαν σε μαγεία με αποτέλεσμα να κατηγορηθούν περίπου 200 άτομα και να καταδικαστούν σε θάνατο τελικά 19 άνθρωποι. Αργότερα τα κορίτσια ομολόγησαν ότι είχαν πει ψέματα με αποτέλεσμα οι δικαστικές Αρχές της Μασαχουσέτης να αποφασίσουν να αθωώσουν μερικά χρόνια αργότερα ορισμένους από όσους είχαν κατηγορηθεί.
Naftemporiki.gr
