«Ο μονόλογος σου δίνει την δυνατότητα να δημιουργήσεις ελεύθερος», τονίζει σε συνέντευξη του στην Karfitsa, ο ηθοποιός Τάσος Σωτηράκης. Όπως αναφέρει ο ίδιος «θα το έκανα ξανά για να βάλω τον εαυτό μου απέναντι και να τον ξεπεράσω».
Ο μονόλογος της Σοφίας Αδαμίδου στο θέατρο Αμαλία της Θεσσαλονίκης.
Συνέντευξη στην ΕΥΗ ΑΝΔΡΙΚΟΠΟΥΛΟΥ
Πείτε μας λίγα λόγια για τον μονόλογο σας και για τον ήρωα που υποδύεστε.
Υπήρξε μια εμβληματική προσωπικότητα για την σύγχρονη ιστορία της Ελλάδος, σε μια πολύ σημαντική και σκληρή περίοδο, την περίοδο της κατοχής και το πιο σημαντικό απ’ όλα είναι ότι αυτό που μου κέντρισε το ενδιαφέρον, είναι η πίστη αυτού του ανθρώπου σ’ ένα σκοπό και πάνω στην ιδεολογία του και στα ιδανικά του, που τα υπηρέτησε μέχρι το τέλος της ζωής του.
Υπήρξαν στοιχεία από τον χαρακτήρα του ήρωα που σας γοήτευσαν;
Μέσα από την μελέτη ανακαλύπτω συνέχεια πράγματα για την προσωπικότητα και την ψυχοσύνθεση του, όσο αυτό βέβαια είναι εφικτό γιατί δεν γνωρίζουμε πολλά πράγματα για τον «Άρη» και ότι μπορούμε να μάθουμε είναι μέσα από μαρτυρίες και βιβλία και τον ανακαλύπτουμε μέρα με την μέρα.
Ποσό καιρό ασχοληθήκατε και ήσασταν στην αναζήτηση για να συλλέξετε πληροφορίες για την ιστορία αυτού του ανθρώπου;
Ήταν μια μελέτη που ξεκίνησε πριν ακόμα γραφτεί το έργο από την αείμνηστη Σοφία Αδαμίδου, ήταν μια μελέτη που διήρκησε τρία χρόνια. Έρχονται ακόμα και τώρα στα χέρια μου βιβλία που δεν τα είχα διαβάσει και βλέπω πως συνεχίζει να απασχολεί τον κόσμο ο «Άρης» και να γράφουνε γι’ αυτόν. Το πιο συγκινητικό βέβαια είναι πως αυτά τα βιβλία μου τα φέρνουνε οι θεατές στο θέατρο. Είναι πολύ όμορφο που έρχονται και μου μιλούν γι’ αυτόν και είναι ελπιδοφόρο που αυτά τα άτομα είναι νεαρά σε ηλικία.
Υπάρχει κάποιο σημείο μέσα από τον μονόλογο το οποίο σας «άγγιξε»;
Είναι δυο πολύ έντονες σκηνές, η μία είναι αυτή που αναφέρεται στη μητέρα του με την οποία είχε πολύ ισχυρό δεσμό και η άλλη είναι η σχέση που είχε με τον συμπολεμιστή του τον Τζαβέλα. Είναι δυο πολύ συναισθηματικά έντονες σκηνές. Στην παράσταση προσπαθήσαμε να δείξουμε το «ανθρώπινο» πρόσωπο του «Άρη». Έναν άνθρωπος προσγειωμένος που ξεπήδησε μέσα από εμάς, δεν ήρθε αυτόφωτος. Το έργο βασίζεται σε ιστορικά και πολιτικά ντοκουμέντα.
Υπήρχαν στοιχεία από τον χαρακτήρα του «Άρη» με τα οποία νιώσατε πως ταυτίζεστε ως άνθρωπος;
Μόνο σε ότι αφορά το ιδεολογικό κομμάτι, από εκεί και πέρα δεν παύει να είναι ένας ρόλος, κάνουμε θέατρο πάνω απ’ όλα. Εγώ είμαι ο Τάσος και ο Τάσος είναι αυτός που ανεβαίνει πάνω στην σκηνή οπότε όλα έρχονται μέσα από εμένα και τα δικά μου βιώματα. Δεν ήξερα πως κλαίει και πως νευριάζει ο «Άρης» ξέρω όμως πως είμαι εγώ, οπότε αν υπάρχει μια ταύτιση έχει να κάνει με το ποσό «σκάβω» και ανακαλύπτω τον ίδιο μου τον εαυτό και αυτό ισχύει για όλους τους ρόλους που καλούμαστε να παίξουμε. Εγώ στην σκηνή ανεβαίνω σαν Τάσος και «βουτάω» στο να δημιουργήσω μια σχέση με τον ρόλο, αλλά πάντα μέσα από το δικό μου υλικό, από αυτό που είμαι εγώ.
Είναι πρόκληση για έναν ηθοποιό ο μονόλογος;
Είναι πρόκληση και είναι και πολύ γοητευτικό το να υπάρχεις μόνος σου πάνω σε μια σκηνή, αλλά τελικά δεν είναι τόσο δύσκολο όσο το έχουμε στο μυαλό μας. Σίγουρα υπάρχουν δυσκολίες σε τεχνικά ζητήματα όπως για παράδειγμα αν τύχει και ξεχάσει τα λόγια δεν υπάρχει κάποιος που θα μπορέσει να σου δώσει την ατάκα για να πας παρακάτω αλλά το πιο σημαντικό απ’ όλα είναι το πως είναι στημένος ένας μονόλογος. Ο μονόλογος που έχουμε φτιάξει βασίζεται πάνω στην δράση. Το γεγονός όμως ότι εκτίθεσαι στην ενέργεια του κοινού την οποία την εκλαμβάνεις ως οστικό κύμα έχει μια τεράστια δυσκολία που σίγουρα μπορείς να την αντιμετωπίσεις. Ο μονόλογος σου δίνει την δυνατότητα να δημιουργήσεις ελεύθερος. Θα το έκανα ξανά για να βάλω τον εαυτό μου απέναντι μετά από τόσα χρόνια που κάνω τον «Άρη» και να τον ξεπεράσω.
Ποιος είναι ο σκοπός αυτού του έργου; Τι είναι αυτό που θέλει να μεταδώσει στο κοινό του;
Ο σκοπός του είναι να προβληματίσει, αν θέλει κάποιος να μάθει κάτι μέσα από το έργο είναι στη δίκη του ευχέρεια. Το θέατρο για μένα δεν πρέπει να «κουνάει το δάχτυλο» πρέπει να προβληματίζει και να ταρακουνάει. Ο «Άρης» μέσα από την πορεία του, μας δείχνει ότι η ιστορία επαναλαμβάνεται και με κάποιο τρόπο τα ζούμε και σήμερα. Ο κόσμος έρχεται σε επαφή με ένα κομμάτι της ιστορίας που δυστυχώς δεν διδάσκεται. Βλέπουμε τον «Άρη» σαν άνθρωπο, αλλά και τα ιστορικά και τα πολιτικά γεγονότα. Το θέατρο πρέπει να προβληματίζει είτε θετικά, είτε αρνητικά και ο απώτερος σκοπός είναι η κριτική σκέψη. Με ενδιαφέρει το κοινό να προβληματιστεί για εκείνη την ιστορική περίοδο και να μπει στην διαδικασία να ψάξει και να διαβάσει!
Σάββατο 6 και Κυριακή 7 ΜΑΗ στις 18:30
Δευτέρα 8 έως Παρασκευή 12 Μάη στις 21:00
Σάββατο 13 Μάη στις 18:30 και Κυριακή 14 Μάη στις 21:00
Προπωληση: viva.gr και ταμείο θεάτρου Αμαλία
Πληροφορίες: 2310 842 509
