Η ατμόσφαιρα στα Ελληνοτουρκικά μυρίζει μπαρούτι και ορθώς η Αθήνα βρίσκεται σε απόλυτη εγρήγορση τόσο σε διπλωματικό όσο και σε στρατιωτικό επίπεδο.
Της: ΕΛΛΗΣ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΥ
Η προαναγγελθείσα για σήμερα κοινή εμφάνιση Ερντογάν – Μπαχτσελί σε τουρκική στρατιωτική άσκηση στο Αιγαίο είναι βέβαιο ότι θα προσθέσει ένα ακόμα κομμάτι στο παζλ της επιθετικής ρητορικής που εσχάτως ακολουθεί η Άγκυρα, με πολιορκητικό κριό την αποστρατιωτικοποίηση των ελληνικών νησιών.
Όπως παραδέχονται διπλωματικοί και στρατιωτικοί κύκλοι, δεν είναι η πρώτη φορά που η Τουρκία προβαίνει σε τέτοιου τύπου επιθετικές και ανιστόρητες διεκδικήσεις. Είναι, όμως, η πρώτη φορά που το κάνει τόσο συστηματικά, με τέτοια ένταση και μια έτοιμη προπαγανδιστική μηχανή, η οποία καθημερινά «χύνει δηλητήριο» για τους Έλληνες στο χειμαζόμενο από τα οικονομικά προβλήματα εσωτερικό της γείτονος.
Η Αθήνα έχει απόλυτη επίγνωση -όχι τώρα, εδώ και καιρό- της επικινδυνότητας της κατάστασης, για αυτό και επιδίδεται σε έναν πραγματικό μαραθώνιο για να αυξήσει την επιρροή των φιλικών συμμάχων, να «μετακινήσει» τους παραδοσιακά ισαποστάκηδες, να «ταρακουνήσει» όσους επιμένουν να θεωρούν χρήσιμο και αναγκαίο τον Ερντογάν, να διαδώσει σε όλα τα μήκη και τα πλάτη ότι, σε αυτή την ιστορία, η Ελλάδα είναι με το διεθνές δίκαιο και τη διεθνή νομιμότητα, σε πείσμα του αναθεωρητισμού της Άγκυρας.
Η πολιτική αυτή έχει αποδώσει ήδη σημαντικούς καρπούς. Φάνηκε με την επίσκεψη του πρωθυπουργού στις ΗΠΑ, επιβεβαιώθηκε με τη σχετική, έστω, μεταστροφή της Γερμανίας και την αναγνώριση από το Βερολίνο της ανάγκης σεβασμού των κανόνων από την Τουρκία, αποτυπώθηκε στην προχθεσινή έκθεση-κόλαφο για την Άγκυρα του Ευρωκοινοβουλίου.
Εβδομάδα με την εβδομάδα -και πάντα με φόντο τη συνεχιζόμενη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία- όλοι αρχίζουν να συνειδητοποιούν ότι οι αναθεωρητικές δυνάμεις, όπως αυτές του Πούτιν και του Ερντογάν, δεν τιθασεύονται με τον κατευνασμό. Χρειάζεται συλλογική και δυναμική απάντηση, όπως αυτή που δόθηκε στον Ρώσο πρόεδρο από την έναρξη του βάναυσου πολέμου στην Ουκρανία μέχρι σήμερα.
Ο Τούρκος πρόεδρος, στη μέγγενη των εσωτερικών του προβλημάτων και υπό τον υπαρκτό φόβο να χάσει την παντοκρατορία του στις επερχόμενες εκλογές, όποτε και αν γίνουν, ανοίγει ολοένα και πιο πολύ τη βεντάλια των θεμάτων, τα οποία θα μπορούσε να προβάλει ως πλαίσιο διαλόγου ύστερα από ένα θερμό επεισόδιο.
Οι απειλές του, όμως, δεν στρέφονται μόνο εναντίον της Αθήνας και της Λευκωσίας. Στρέφονται ευθέως εναντίον της σταθερότητας και της ασφάλειας στην ευρύτερη περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου, η οποία έχει ιδιαίτερα υψηλή αξία σε αυτή την ταραγμένη συγκυρία της παγκόσμιας ιστορίας.
Οι ΗΠΑ δείχνουν να έχουν κατανοήσει το μέγεθος του προβλήματος. Η Ευρώπη, ακόμα περισσότερο, αν λάβει κανείς υπόψη ότι η ΕΕ είναι αυτή που «πληρώνει το μάρμαρο» της σύγκρουσης με τον αναθεωρητισμό του Πούτιν πιο ακριβά από όλους τους υπόλοιπους.
Σήμερα, στη μία πλευρά της εικόνας θα στέκονται οι Ερντογάν – Μπαχτσελί, αγκαλιά με τον αναθεωρητισμό τους, και στην άλλη οι ηγέτες των Βαλκανίων, παρουσία του καγκελάριου Σολτς στη Θεσσαλονίκη. Ο οικοδεσπότης κ. Κ. Μητσοτάκης έχει κάθε λόγο να αναμένει αύριο από τον Γερμανό καγκελάριο μια σημαντική τοποθέτηση έναντι της τουρκικής επιθετικότητας. Άλλωστε, μετά τη διά ζώσης ενημέρωση που του έκανε πρόσφατα, ο κ. Σολτς δεν μπορεί να ισχυριστεί ούτε ότι δεν είδε (σ.σ.: τους χάρτες της «Γαλάζιας Πατρίδας») ούτε ότι δεν άκουσε όσα απαράδεκτα, προκλητικά, ανυπόστατα και ανιστόρητα αρθρώνει καθημερινά ο πρόεδρος Ερντογάν.
Η Αθήνα, όμως, δεν προσδοκά μόνο μια δήλωση από τον κ. Σολτς κατά την παρουσία του στη Σύνοδο της Διαδικασίας Συνεργασίας της Νοτιοανατολικής Ευρώπης, η οποία πραγματοποιείται στη Θεσσαλονίκη. Προετοιμάζεται ήδη πυρετωδώς για τη Σύνοδο Κορυφής της ΕΕ στα τέλη Ιουνίου, όπου, όπως έχει προαναγγείλει, ο κ. Μητσοτάκης θα ξεδιπλώσει στους ομολόγους του όλο το φάσμα του τουρκικού αναθεωρητισμού, μαζί με τους κινδύνους από την επιθετική στρατηγική Ερντογάν. Το ίδιο θα πράξει και στη Σύνοδο Κορυφής του ΝΑΤΟ, στο ίδιο περίπου διάστημα.
Έκτοτε, ο καθένας θα είναι αντιμέτωπος με τις ευθύνες του. Ιστορικές και κρίσιμες.
ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΚΔΟΣΗ ΤΗΣ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑΣ POLITICAL
