Τη χάραξη και υλοποίηση μιας πραγματικής πολιτικής επιστροφής και επανακατοίκησης των μικρών νησιών, ζήτησε ο ευρωβουλευτής του ΠΑΣΟΚ, Σάκης Αρναούτογλου, μιλώντας χθες, στο 17ο Πανελλήνιο Συνέδριο Μικρών Νησιών, στην Κάσο.
Κεντρικός άξονας της παρέμβασής του ήταν η πρόταση να προστεθεί δίπλα στο ευρωπαϊκό «Δικαίωμα να Μένεις» και το «Δικαίωμα να Επιστρέφεις», ώστε οι άνθρωποι που αναγκάστηκαν να φύγουν από τα νησιά τους να έχουν πραγματική δυνατότητα να επιστρέψουν, να εργαστούν, να δημιουργήσουν οικογένεια και να χτίσουν ξανά τη ζωή τους στον τόπο τους.
Όπως τόνισε, «τα μικρά νησιά δεν ζητούν κάτι διαφορετικό ούτε ζητούν προνόμια. Ζητούν ίσες ευκαιρίες ζωής. Γιατί η ισότητα δεν σημαίνει να εφαρμόζεις την ίδια πολιτική παντού. Σημαίνει να δίνεις σε κάθε τόπο τα εργαλεία που χρειάζεται για να έχει τις ίδιες πραγματικές ευκαιρίες».
Σύμφωνα με ανακοίνωση του, κατέθεσε ένα πλαίσιο έξι παρεμβάσεων.
Συγκεκριμένα : Ειδικά κριτήρια νησιωτικότητας σε όλα τα ευρωπαϊκά προγράμματα, ώστε η κατανομή των πόρων να μην εξαρτάται μόνο από τον πληθυσμό, αλλά να λαμβάνει υπόψη την απόσταση, το μεταφορικό κόστος, τη διπλή νησιωτικότητα και την πρόσβαση σε βασικές υπηρεσίες
-Σταθερές και πολυετείς υποχρεώσεις δημόσιας υπηρεσίας στις μεταφορές, με αξιόπιστες ακτοπλοϊκές και αεροπορικές συνδέσεις όλο τον χρόνο και καλύτερο συντονισμό μεταξύ πλοίων και αεροπλάνων
-Ειδική στεγαστική πολιτική για τα μικρά νησιά, με αξιοποίηση κλειστών και εγκαταλελειμμένων κατοικιών, δημοτικής γης και κίνητρα εγκατάστασης για γιατρούς, εκπαιδευτικούς, εργαζόμενους και νέες οικογένειες
-Επενδύσεις στην ασφάλεια του νερού και της ενέργειας, με περιορισμό των διαρροών, αποθήκευση και επαναχρησιμοποίηση νερού, έξυπνα δίκτυα, ενεργειακές κοινότητες και μεγαλύτερη ενεργειακή αυτονομία
– Πραγματικά και ξεχωριστά δεδομένα για κάθε νησί, ώστε τα προβλήματα των μικρών νησιών να μην εξαφανίζονται μέσα στον μέσο όρο μιας ολόκληρης Περιφέρειας
– Θεσμικό ρόλο των ίδιων των μικρών νησιών και των Δικτύων τους στον σχεδιασμό, την εφαρμογή και την αξιολόγηση των πολιτικών που τα αφορούν».
Ιδιαίτερη αναφορά έκανε και στους μικρούς, παράκτιους και νησιωτικούς αλιείς, επισημαίνοντας ότι η Κοινή Αλιευτική Πολιτική δεν μπορεί να αξιολογείται μόνο μέσα από αριθμούς και δείκτες, αλλά και από το κατά πόσο διατηρούνται ζωντανές οι αλιευτικές κοινότητες και δημιουργείται προοπτική για τις νέες γενιές.
