Απόφαση που ανοίγει το δρόμο για την αποφυλάκιση δεκάδων αλλοδαπών κρατουμένων, οι οποίοι κατάγονται από χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, όμως κρατούνταν στις φυλακές επειδή δεν είχαν «γνωστή διαμονή» στην Ελλάδα, έλαβε δικαστικό συμβούλιο. Με την απόφαση αυτή Έλληνες και άλλοι Ευρωπαίοι κρατούμενοι πλέον έχουν ίδια αντιμετώπιση, ενώ η Ευρωπαϊκή Ένωση θεωρείται και για το δικαστικό σύστημα κοινός χώρος επιβολής περιοριστικών όρων.
Ο Βούλγαρος κρατούμενος είχε καταδικαστεί σε κάθειρξη 20 ετών και συμπλήρωσε τις προϋποθέσεις απόλυσής του με όρους, όπως προβλέπεται από τη σχετική νομοθεσία. Επίσης δεν είχε κανένα πειθαρχικό παράπτωμα και η κοινωνική λειτουργός των φυλακών Άμφισσας, όπου κρατείται, συνηγόρησε ότι η αποφυλάκισή του θα τον βοηθήσει κοινωνικά. Ο ίδιος, όπως όλοι οι κρατούμενοι σε αυτά τα στάδια, κατέθεσε αίτηση για αποφυλάκιση με όρους όμως η αίτησή του απορρίφτηκε. Το αιτιολογικό της απόρριψης ήταν ότι δεν είχε γνωστή διαμονή στην Ελλάδα, καθώς ο ίδιος δήλωνε ότι θα μεταβεί και θα ζήσει στο σπίτι του, που βρίσκεται στη Σόφια Βουλγαρίας. Με το σκεπτικό όμως πως σε περίπτωση ανάκλησης της απόλυσης, δεν θα είναι δυνατόν να εντοπιστεί στην Ελλάδα και να υλοποιηθεί η ανάκληση για να επιστρέψει στις φυλακές, απορρίφτηκε η αίτηση, ενώ απορρίφτηκε και η έφεση από το αρμόδιο Συμβούλιο Εφετών, με συνέπεια να μείνει στις φυλακές. Η υπόθεση επανήρθε με νέα αίτηση προς το Συμβούλιο Πλημμελειοδικών Άμφισσας, για την οποία ο εισαγγελέας ζήτησε πάλι την απόρριψη, για τον ίδιο λόγο. «Η απόλυση υπό τον όρο της ανάκλησης δεν αποτελεί απαλλαγή από την ποινή, αλλά στάδιο εκτέλεσής της, κατά τη διάρκεια του οποίου ο υφ’ όρον απολυμένος δέον να υφίσταται την εποπτεία από τις ελληνικές αρχές εντός της ελληνικής επικράτειας, αφετέρου από του γεγονότος ότι ο κρατούμενος με τη δήλωσή του εκφράζει ρητά την απροθυμία του να τεθεί υπό την εποπτεία των ελληνικών αρχών κατά το χρόνο δοκιμασίας του, φρονούμε ότι σε περίπτωση αποφυλάκισής του δεν θα επανενταχθεί ομαλά στην κοινωνία», αναφέρει στην πρότασή του, που δεν έκανε δεκτή το δικαστικό συμβούλιο.
«Ενιαίος χώρος»
«Δεν μπορεί να θεωρηθεί αποδημία ή μετανάστευση η μετεγκατάσταση εντός των ορίων της Ευρωπαϊκής Ένωσης», εξηγείται στην απόφαση του δικαστικού συμβουλίου Άμφισσας που δημοσιεύτηκε την περασμένη εβδομάδα. Κάνει δεκτή την αίτηση του κρατούμενου και τον απολύει υπό όρους και μάλιστα τον υποχρεώνει να παρουσιάζεται στο βουλγαρικό αστυνομικό τμήμα. «Συνεπώς, κατά το χρόνο δοκιμασίας του ο απολυθείς δεν θα υφίσταται εποπτεία από τις ελληνικές αρχές, αλλά από τις αρχές κράτους μέλους της ΕΕ», σημείωσε μιλώντας στην karfitsa η συνήγορος του κρατούμενου Ξανθίππη Μωϋσίδου. «Το συμβούλιο πλημμελειοδικών Άμφισσας, υιοθετώντας τις θέσεις του υπομνήματός μας, εφάρμοσε τις υπερνομοθετικής ισχύος διατάξεις της ΣΕΕ, της ΣΛΕΕ και της συνθήκης Σένγκεν που εξομοιώνουν πλήρως τη μετεγκατάσταση εντός των ορίων της ΕΕ με αυτήν εντός της ελληνικής επικράτειας, ενώ παράλληλα εφάρμοσε για πρώτη φορά στον χώρο αυτό την απόφαση – πλαίσιο 2008/947/ΔΕΥ του Συμβουλίου σχετικά με την εφαρμογή της αμοιβαίας αναγνώρισης σε ποινικές αποφάσεις, η οποία ενσωματώθηκε στο εθνικό μας δίκαιο ήδη από το 2014, επικαλούμενο ταυτόχρονα και το άρθρο 8 παρ. 1 της ΕΣΔΑ», ανέφερε.
Μάλιστα το δικαστικό συμβούλιο υπερθεμάτισε αναφέροντας πως η υποχρεωτική παραμονή του κρατούμενου στην Ελλάδα, δεν μπορεί να υποστηρίξει την επανένταξή του, καθώς δεν έχει κανέναν δεσμό με τη χώρα. Η απόφαση αναμένεται να αποτελέσει οδηγό για δεκάδες άλλες παρόμοιες περιπτώσεις. «Αποτρέπει αφενός το άτοπο να απαιτείται η εν όλω έκτιση της ποινής για χιλιάδες κρατούμενους που δεν έχουν δυνατότητα μόνιμης εγκατάστασης στην Ελλάδα για τον χρόνο δοκιμασίας τους και να καθίσταται έτσι αδύνατη η αποφυλάκισή τους σε καταστρατήγηση του θεσμού της υφ’ όρων απόλυσης και αφετέρου λειτουργεί και αντεγκληματικά, αποτρέποντας την κοινωνική και οικονομική εξαθλίωση τους στην περίπτωση που θα υποχρεωθούν να παραμείνουν στην Ελλάδα», τόνισε η κυρία Μωϋσίδου.
ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΝΤΥΠΗ KARFITSA
