Η διαρκής υποβάθμιση της καθημερινότητας στην Θεσσαλονίκη έχει αντίκτυπο ακόμα και στους εορτασμούς την περίοδο των Χριστουγέννων. Οι άλλοτε χρυσές εποχές της «ανέμελης» Ελλάδας έδωσαν πρώτα την θέση τους στα μνημονιακά χρόνια της λιτότητας και σήμερα στα «χορηγούμενα» Χριστούγεννα.
Ρεπορτάζ: Δημήτρης Συρμάτσης
Οι χορηγοί μπήκαν στην ζωή της Θεσσαλονίκης για τις εκδηλώσεις και τον διάκοσμο της πόλης για τα Χριστούγεννα επί εποχής Γιάννη Μπουτάρη. Ήταν το 2016, όταν μετά από αρκετούς πειραματισμούς η διοίκηση του κεντρικού δήμου στήνει ένα καλλιτέχνημα στην Πλατεία Αριστοτέλους με την υπογραφή του καθηγητή Απόστολου Βέττα με το χαρακτηριστικό καράβι για τους πρόσφυγες.
Το πρότζεκτ ήταν εκτός των πλαισίων που μπορούσε να αντέξει το ταμείο του δήμου με τον Γιάννη Μπουτάρη να προχωρά στην ρηξικέλευθη πρόταση να αναζητηθούν χορηγοί. Τις επαφές τις κάνει προσωπικά ο ίδιος και εξασφαλίζει αρχικά μια μεγάλη χορηγία από την DIMERA του Ιβάν Σαββίδη. Ακολουθούν μεγαθήρια όπως η «Ελληνικός Χρυσός», η «Κόκα Κόλα», η ΙΝΤΡΑΚΑΤ αλλά και φορείς του δημοσίου όπως ΕΥΑΘ, το ΦΥΣΙΚΟ ΑΕΡΙΟ, ο ΟΛΘ κλπ.
Εκείνη η πρώτη χρονιά έδειξε το δρόμο τόσο στις διοικήσεις του δήμου όσο και στις εταιρίες για μια αμοιβαία συνεργασία. Μετά από 7 χρόνια η πολύ ωραία ιδέα αλλοτριώνεται με χαρακτηριστική τη φετινή χρονιά, την τελευταία της διοίκησης Ζέρβα, όπου αν δεν υπήρχαν χορηγοί δεν θα υπήρχαν και χριστουγεννιάτικες εκδηλώσεις. Και προφανώς δεν φταίνε οι επιχειρήσεις – που ευτυχώς που υπάρχουν κι αυτές – αλλά η αδυναμία των τελευταίων διοικήσεων να κάνουν ένα σωστό σχεδιασμό, να αναδείξουν καλλιτεχνικά – και όχι μόνο – πρόσωπα από την Θεσσαλονίκη, να αναζητήσουν λύσεις και όχι να αρκεστούν στην ευκολία των χορηγούμενων εκδηλώσεων.
Οι γιορτές που έγραψαν ιστορία
Η Θεσσαλονίκη φημιζόταν για τις εορταστικές της εκδηλώσεις. Από την εποχή της δημαρχίας Βασίλη Παπαγεωργόπουλου με τον Σάκη Ρουβά να ίπταται στην Πλατεία Αριστοτέλους ή την Δέσποινα Βανδή να εμφανίζεται στη σκηνή «σπάζοντας» ένα τζάμι. Οι «Γιορτές των Αγγέλων» με το σύνθημα «Όλη η πόλη, μια παρέα» ανεβάζουν τον οικονομικό πήχη κάθε χρονιά μέχρι να «σκάσει» το σκάνδαλο της υπεξαίρεσης.
Τα εκατομμύρια ευρώ που λείπουν από τα ταμεία και καλείται ο δήμος να τα πληρώσει διπλά, πέφτουν στις «πλάτες» της διοίκησης Μπουτάρη. Οπότε τα πρώτα χρόνια η νέα διοίκηση «πειραματίζεται» με τον χριστουγεννιάτικο διάκοσμο. Μία το πλωτό δέντρο στο Θερμαϊκό που βούλιαξε από τα ισχυρά μποφόρ, την άλλη ο λαβύρινθος των δέντρων στην Πλατεία Αριστοτέλους, την μετέπειτα χρονιά η ενοικίαση της πλατείας στο Επαγγελματικό Επιμελητήριο με αποτέλεσμα την μετατροπή της σε ένα τεράστιο λούνα παρκ.
Κάθε χρονιά και η κριτική πιο έντονη ότι η Θεσσαλονίκη υποδέχεται τα «φτωχούγεννα» όπως είχε καθιερωθεί σε δημοσιεύματα της εποχής δείχνοντας την ένδεια που υπήρχε. Τότε ήταν που αποφασίστηκε να γίνει ένας μεγάλος διαγωνισμός για χριστουγεννιάτικο διάκοσμο με πιο χαρακτηριστικό τον φωτισμό όπως του μπλε ουρανού της Αγίας Σοφίας. Στολίδια και λαμπιόνια ανανεώθηκαν με ένα πολύ μεγάλο ποσό να βγαίνει από τα ταμεία του δήμου προς τέρψιν όσων ζητούσαν να φορέσει η πόλη τα γιορτινά της και προσελκύσει τουρισμό.
Τα ποσά κάθε χρονιά εκτοξεύονται, ο προϋπολογισμός της αντιδημαρχίας Πολιτισμού δεν φτάνει να τα καλύψει και το σχέδιο Βέττα του 2016 μοιάζει βόμβα έτοιμη να πυροδοτηθεί. Η ιδέα για χορηγούς γίνεται άμεσα αποδεκτή και έχει τέτοια επιτυχία που γίνεται η πεπατημένη για τα επόμενα χρόνια. Από τότε κάθε χρονιά και περισσότερο οι χορηγοί μπαίνουν στην εξίσωση των εκδηλώσεων. Και από την κάλυψη ενός μέρους του κόστους φτάσαμε στο σήμερα και τον πλήρη εκφυλισμό της αρχικής ιδέας καθώς για το σύνολο των εκδηλώσεων το κόστος αναλαμβάνουν οι ιδιώτες γιατί πολύ απλά «δημοτικά λεφτά δεν υπάρχουν».
ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ ΤΗΣ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑΣ KARFITSA
