Δύο Θεσσαλονικιές στην Ολλανδία εξηγούν γιατί δε θέλουν να επιστρέψουν στην Ελλάδα

Ρεπορτάζ: Αγγελική Κριαρίδου

Δύο νέες γυναίκες από τη Θεσσαλονίκη, μετά την ολοκλήρωση των σπουδών τους αποφάσισαν να πάρουν το δρόμο της μετανάστευσης στο εξωτερικό, επιλέγοντας την Ολλανδία. Η Χαρά Καϊμάκη, Φιλόλογος και η Αναστασία Λαζαρίδου, Νοσηλεύτρια, ζουν στην Ολλανδία για σχεδόν δύο χρόνια και είναι βέβαιες πως αν δεν προκύψει σοβαρός λόγος, δεν πρόκειται να επιστρέψουν μόνιμα στην Ελλάδα, παρ’ ότι οι περισσότεροι νέοι που μεταναστεύουν στο εξωτερικό, επιθυμούν μετά από κάποια χρόνια να επιστρέψουν. Οι λόγοι για τις δύο Θεσσαλονικιές, δεν είναι μόνο οικονομικοί και επαγγελματικοί, αλλά βαθειά κοινωνικοί. Είναι η νοοτροπία.

Πρώτη το βήμα για το εξωτερικό το έκανε η Αναστασία, η οποία μετά τις σπουδές της στον τομέα της Νοσηλευτικής στο ΤΕΙ της Θεσσαλονίκης, πραγματοποίησε την πρακτική της άσκηση σε ένα γηροκομείο της Ολλανδίας, το 2018. Αφού την ολοκλήρωσε, την κάλεσαν για μόνιμη, επαγγελματική συνεργασία και δέχτηκε αμέσως κι έτσι το 2019 μετακόμισε μόνιμα στην Ολλανδία.

«Η ελληνική κουλτούρα δε μου ταίριαζε ποτέ. Στην Ελλάδα δεν ήμουν ευτυχισμένη, κάτι μου έλειπε. Κάτι καταλάβαινα, ότι δεν μου ταιριάζει, ότι δεν μου κολλάει, αλλά επειδή όλη μου τη ζωή την έζησα στην Ελλάδα δεν μπορούσα να καταλάβω τι είναι αυτό το κάτι, μέχρι που ήρθα στην Ολλανδία για να κάνω τη πρακτική και κατάλαβα τι με έκανε να μην είμαι ευτυχισμένη, το να είμαι στην Ελλάδα. Γιατί η ίδια η κουλτούρα δεν μου ταιριάζει. Σίγουρα η Ελλάδα έχει θετικά πράγματα και η Ολλανδία αρνητικά, απλά τα αρνητικά της Ελλάδας ήταν αυτά που με έκαναν να μην μπορώ να ζήσω ευτυχισμένη» αναφέρει η 26χρονη εξηγώντας πως καθοριστικός παράγοντας στάθηκε η νοοτροπία και όχι μόνο και τονίζει ότι αναμφίβολα δε θα επέστρεφε στην Ελλάδα αν δεν ανέκυπτε σοβαρός λόγος.

Ειδικότερα έκανε λόγο για «στενομυαλιά», ενώ κάτι που την κέρδισε ήταν το γεγονός ότι δεν υπάρχει γραφειοκρατία, καθώς οι περισσότερες αιτήσεις και τέτοιου είδους δουλειές γίνονται εξ αποστάσεως, πριν ακόμη ξεσπάσει η πανδημία.

Η Αναστασία Λαζαρίδου, από την μέχρι τώρα εμπειρία της στο εξωτερικό, δεν αντιμετώπισε δυσκολίες, πέρα της εκμάθησης της γλώσσας και κάτι που ξεχωρίζει είναι ότι οι περισσότεροι νέοι μετά τις σπουδές τους προσλαμβάνονται από τους φορείς στους οποίους έκαναν την πρακτική τους.

 «Η αξία του εργαζομένου αναγνωρίζεται»

Η Χαρά Καϊμάκη, από την Καλαμαριά, σπούδασε στο τμήμα Ελληνικής Φιλολογίας, στο Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης ενώ παράλληλα είχε αρχίσει τα πρώτα της επαγγελματικά βήματα. Πολύ γρήγορα όμως κατάλαβε ότι δεν της ταιριάζει η επικρατούσα νοοτροπία, ξεκινώντας την αναζήτηση για κάτι καλύτερο και πιο ταιριαστό στον εαυτό της. Μετακόμισε στην Ολλανδία πριν από 1,5 χρόνο και εργάστηκε στον τομέα της εκπαίδευσης, ενώ τώρα εργάζεται σε τοπική βιβλιοθήκη όπου διδάσκει τη νέα ελληνική γλώσσα. Μάλιστα στην συγκεκριμένη βιβλιοθήκη διδάσκονται και αρχαία ελληνικά και τονίζει ότι οι Ολλανδοί αγαπούν ιδιαίτερα τη γλώσσα μας.

«Είναι πολύ καλύτερα από αυτό που προσωπικά βίωσα στην Ελλάδα και από άποψη μισθολογίας, όχι σαν ποσό, όχι σαν χρήματα, αλλά σαν αναγνώριση της αξίας του εργαζομένου και γενικότερα οι συνθήκες» δηλώνει η Χαρά στην Καρφίτσα για τον πρώτο καιρό που βρέθηκε και εργάστηκε στην Ολλανδία.

Η νέα φιλόλογος σημειώνει πως κακώς κείμενα υπάρχουν σε κάθε χώρα, αλλά η νοοτροπία που συνάντησε στην Ολλανδία, στον τομέα της εργασίας είναι καλύτερη από αυτήν της Ελλάδας και εξηγεί πως τηρούνται αυστηρά τα ωράρια των εργαζομένων και σε αντίθετη περίπτωση εφαρμόζονται νόμοι. Προσθέτει ακόμη πως σε περίπτωση που κάποιος μείνει άνεργος, λαμβάνει ένα αξιοπρεπές ταμείο, που του επιτρέπει να ζήσει ενώ και οι αμοιβές είναι ικανοποιητικές και αντικατοπτρίζουν την αξία του κάθε υπαλλήλου, ανεξάρτητα από το αν είναι νέος στον εκάστοτε χώρο. Αυτό που παρατήρησε η ίδια ακόμη, είναι ότι έχει βαρύτητα η άποψη του κάθε εργαζομένου και λαμβάνεται υπόψη.

«Δε θα σκεφτόμουν να επιστρέψω στην Ελλάδα»

Μετά από σχεδόν δύο χρόνια στην Ολλανδία, η Χαρά τονίζει με πολλή σιγουριά ότι δε θα ήθελε να επιστρέψει στην Ελλάδα, καθώς την έχει κερδίσει η ανοιχτόμυαλη κοινωνία του εξωτερικού και ιδίως της Ολλανδίας. «Δε θα σκεφτόμουν να επιστρέψω στην Ελλάδα. Δυστυχώς στην Ελλάδα υπάρχει μια νοοτροπία που δεν με εκφράζει. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η αντιμετώπιση των ομόφυλων ζευγαριών, που αντιμετωπίζουν αρνητικά σχόλια από την κοινωνία, μπορούν να παντρεύονται και να αποκτούν παιδιά. Προσθέτει ακόμη πως οι γονείς είναι γενικά πολύ άνετοι με τα παιδιά τους και τους συντρόφους τους, τους οποίους γνωρίζουν ακόμη κι αν η σχέση τους βρίσκεται σε πρώιμο στάδιο. «Στην Ελλάδα είμαστε πιο παραδοσιακοί και πιο αυστηροί σε αυτό το κομμάτι, το οποίο δεν είναι κάτι κακό αλλά είναι κάτι που σίγουρα δε με εκφράζει. Εγώ για παράδειγμα θα ήθελα τα παιδιά μου σ’ αυτό το κομμάτι να τα μεγαλώσω σύμφωνα με το Ολλανδικό πρότυπο και να κρατήσω κάποια καλά πράγματα που έχει προσφέρει η Ελληνική κοινωνία. Όλες οι νοοτροπίες δεν έχουν μόνο θετικά ή αρνητικά. Σίγουρα θα μάθω στα παιδιά μου την ελληνική γλώσσα, την παράδοση» αναφέρει η Χαρά Καϊμάκη.

Στη φωτογραφία: Χαρά Καϊμάκη (αριστερά), Αναστασία Λαζαρίδου (Δεξιά)

Από την έντυπη εφημερίδα Karfitsa