Ήταν λίγο μετά τις δύο τα ξημερώματα της 6ης Αυγούστου 1945, όταν ένα βομβαρδιστικό Β-29 απογειωνόταν από τη βάση του στο νησί Τινιάν, στον Ειρηνικό. Το αεροσκάφος έφερε το όνομα «Enola Gay», από τη μητέρα του κυβερνήτη του, συνταγματάρχη Πολ Τίμπετς.
Το πλήρωμα γνώριζε πως συμμετείχε σε μια αποστολή διαφορετική από κάθε άλλη. Εκείνο που δεν μπορούσε να φανταστεί ήταν ότι μέσα στις επόμενες ώρες θα άλλαζε για πάντα την πορεία της ανθρωπότητας.
Στο εσωτερικό του αεροσκάφους βρισκόταν το «Little Boy», η πρώτη ατομική βόμβα που θα χρησιμοποιούνταν ποτέ σε πολεμική επιχείρηση.
Η αποστολή προς τη Χιροσίμα
Η βόμβα ζύγιζε περίπου 4,5 τόνους και το αεροσκάφος χρειάστηκε σχεδόν δύο ολόκληρα χιλιόμετρα διαδρόμου για να απογειωθεί.
Ύστερα από μια πτήση περίπου έξι ωρών και περισσότερων από 2.400 χιλιομέτρων, το «Enola Gay» πλησίασε τη Χιροσίμα, μια πόλη περίπου 350.000 κατοίκων που μέχρι τότε είχε μείνει σχεδόν ανέπαφη από τους συμμαχικούς βομβαρδισμούς.
Λίγο πριν από τις 8 το πρωί, το πλήρωμα όπλισε τη βόμβα. Ο στόχος είχε ήδη επιλεγεί: η γέφυρα Aioi, ένα χαρακτηριστικό σημείο στο κέντρο της πόλης.
Τα 45 δευτερόλεπτα που έκριναν τα πάντα
Στις 08:15 το πρωί, ο βομβαρδιστής Τόμας Φέρεμπι πάτησε τον μηχανισμό απελευθέρωσης.
Το «Little Boy» άρχισε να πέφτει προς τη Χιροσίμα.
Την ίδια στιγμή, ο Πολ Τίμπετς πραγματοποίησε μια απότομη στροφή 155 μοιρών, προσπαθώντας να απομακρύνει το αεροσκάφος όσο πιο γρήγορα γινόταν.
Το πλήρωμα είχε περίπου 45 δευτερόλεπτα πριν από την έκρηξη.
Μέσα σε ένα λεπτό, μια πόλη εξαφανίστηκε
Η βόμβα εξερράγη περίπου 600 μέτρα πάνω από το έδαφος, απελευθερώνοντας ενέργεια ισοδύναμη με περίπου 15.000 τόνους ΤΝΤ.
Μέσα σε ελάχιστα δευτερόλεπτα, μια εκτυφλωτική λάμψη φώτισε τον ουρανό.
Η θερμοκρασία κοντά στο επίκεντρο εκτιμάται ότι ξεπέρασε τους 3.800 βαθμούς Κελσίου.
Το ωστικό κύμα ισοπέδωσε κτίρια σε μεγάλη ακτίνα, ενώ η θερμική ακτινοβολία προκάλεσε καταστροφικά εγκαύματα ακόμη και χιλιόμετρα μακριά από το σημείο της έκρηξης.
Άνθρωποι που βρίσκονταν πολύ κοντά στο επίκεντρο πέθαναν ακαριαία, ενώ ολόκληρες γειτονιές μετατράπηκαν σε ερείπια μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα.
80.000 νεκροί μέσα σε λίγες στιγμές
Οι πρώτες εκτιμήσεις έκαναν λόγο για περίπου 80.000 ανθρώπους που έχασαν τη ζωή τους αμέσως μετά την έκρηξη.
Τους μήνες που ακολούθησαν, χιλιάδες ακόμη υπέκυψαν στα εγκαύματα, στις κακώσεις και στις συνέπειες της ραδιενέργειας.
Μέχρι το τέλος του 1945, ο συνολικός αριθμός των θυμάτων υπολογίζεται ότι είχε φτάσει περίπου τις 140.000 έως 160.000.
Για όσους επέζησαν, οι συνέπειες συνεχίστηκαν για δεκαετίες, με αυξημένα περιστατικά καρκίνων, λευχαιμιών και άλλων σοβαρών ασθενειών που συνδέθηκαν με την έκθεση στη ραδιενέργεια.
Το σύννεφο που πάγωσε τον κόσμο
Καθώς το «Enola Gay» απομακρυνόταν, τα μέλη του πληρώματος κοίταξαν πίσω.
Εκεί όπου λίγα λεπτά πριν υπήρχε μια ζωντανή πόλη, υψωνόταν πλέον ένα τεράστιο σύννεφο σε σχήμα μανιταριού.
Χρόνια αργότερα, ο πλοηγός του αεροσκάφους, Θίοντορ Βαν Κερκ, θυμόταν εκείνη τη στιγμή:
«Γυρίσαμε να κοιτάξουμε πίσω. Δεν μπορούσες πια να δεις τη Χιροσίμα. Ήταν καλυμμένη από καπνό, σκόνη και συντρίμμια.»
«Θεέ μου, τι κάναμε;»
Η φράση που έμεινε στην ιστορία αποδίδεται στον συγκυβερνήτη Ρόμπερτ Λιούις.
Βλέποντας το μέγεθος της καταστροφής, φέρεται να είπε:
«Θεέ μου, τι κάναμε;»
Τα λόγια αυτά έγιναν σύμβολο του σοκ που προκάλεσε η πρώτη χρήση πυρηνικού όπλου στην ιστορία.
Η αρχή του τέλους του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου
Τρεις ημέρες αργότερα, στις 9 Αυγούστου, μια δεύτερη ατομική βόμβα έπληξε το Ναγκασάκι.
Στις 15 Αυγούστου 1945, η Ιαπωνία ανακοίνωσε την άνευ όρων παράδοσή της, σηματοδοτώντας ουσιαστικά το τέλος του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου.
Ωστόσο, η 6η Αυγούστου δεν έμεινε στην ιστορία μόνο ως μια στρατιωτική επιχείρηση.
Αποτέλεσε την ημέρα που η ανθρωπότητα εισήλθε στην πυρηνική εποχή, ανοίγοντας ένα νέο κεφάλαιο γεμάτο φόβο, διλήμματα και συζητήσεις γύρω από τα όρια της πολεμικής ισχύος.
Η ώρα που δεν σταμάτησε ποτέ
Στη Χιροσίμα, η ώρα 08:15 δεν αποτελεί απλώς μια ιστορική αναφορά.
Είναι η στιγμή που άλλαξε τη μοίρα μιας ολόκληρης πόλης και υπενθυμίζει μέχρι σήμερα το ανθρώπινο κόστος του πολέμου.
Ογδόντα ένα χρόνια μετά, η Χιροσίμα παραμένει παγκόσμιο σύμβολο ειρήνης, αλλά και διαρκής υπενθύμιση του τι μπορεί να συμβεί όταν η καταστροφική δύναμη της τεχνολογίας ξεπερνά τα όρια της ανθρωπιάς.
