Μέσα σε δέντρα, πράσινο, κατοίκους που συζητούν στα παγκάκια όπως παλιά και με τον ορίζοντα να ανοίγεται, βρίσκεται η πιο πράσινη γειτονιά των Αμπελοκήπων Θεσσαλονίκης.
Ρεπορτάζ: Ελίνα Τουκουσμπαλίδου
Στις δυτικές συνοικίες, κοντά στη Μενεμένη, απλώνονται οι Εργατικές Κατοικίες στις οδούς Δαβάκη και Γευγελής. Περπατώντας τη γειτονιά η αίσθηση είναι σαν να μη βρίσκεσαι στη Θεσσαλονίκη. Η πόλη που πάσχει από την έλλειψη πρασίνου, τα πυκνοκατοικημένα κτίρια, την έλλειψη πάρκινγκ και πάρκων, στις Εργατικές Κατοικίες των Αμπελοκήπων παρουσιάζει μια άλλη όψη.
«Εδώ μπορείς να πάρεις ανάσα», λένε οι κάτοικοι της περιοχής στην Karfitsa. Τα κτίρια χτίστηκαν τη δεκαετία του 1960, όχι σε απόσταση αναπνοής το ένα από το άλλο, όπως συνηθίζουμε να βλέπουμε σε άλλες περιοχές της Θεσσαλονίκης.
Η Κλεοπάτρα Καραφώτη ζει για πέντε περίπου δεκαετίες στις Εργατικές Κατοικίες των Αμπελοκήπων. Ρωτώντας τη τι είναι αυτό που δεν αλλάζει με τίποτα, όσον αφορά τη γειτονιά της, μιλά για τη διαρρύθμιση των κατοικιών. «Μου αρέσει πολύ το πώς είναι διαμορφωμένες οι πολυκατοικίες με τα πάρκα. Δηλαδή η διαρρύθμιση των πολυκατοικιών και του πράσινου. Ανά δύο πολυκατοικίες υπάρχει πάρκο. Θεωρώ ότι είναι η πιο ωραία περιοχή στους Αμπελόκηπους. Δεν είναι πυκνοχτισμένη. Υπάρχει πράσινο και αέρας», αναφέρει χαρακτηριστικά.
Τα κτίρια είναι κτισμένα με προσοχή, όπως συμπληρώνει. «Μετά τον μεγάλο σεισμό, περνούσαν και μας έλεγαν “τα τελευταία κτίρια που θα πέσουν στη Θεσσαλονίκη είναι αυτά“». Αξίζει να σημειωθεί πως δίπλα στις Εργατικές Κατοικίες εκτείνεται και το πρώην Στρατόπεδο Μεγάλου Αλεξάνδρου, ένας ακόμη πνεύμονας πρασίνου στην περιοχή και αγαπημένο στέκι των ντόπιων. Στις Εργατικές Κατοικίες μάλιστα πραγματοποιήθηκαν το προηγούμενο διάστημα εργασίες ανάπλασης του δημόσιου χώρου.
«Μου αρέσει που υπάρχει ακόμη η έννοια της γειτονιάς. Γνωρίζονται όλοι οι παλιοί κάτοικοι μεταξύ τους. Στην πολυκατοικία γνωριζόμαστε όλοι με τα μικρά ονόματα. Αν χρειαστείς κάτι έχεις τον γείτονά σου. Αυτό δεν υπάρχει τόσο στο κέντρο της Θεσσαλονίκης», αναφέρει στην Karfitsa ο Παναγιώτης Τίνιος, κάτοικος των Εργατικών Κατοικιών από τα μικράτα του.
Αυτό ακριβώς είναι και το αγαπημένο του στοιχείο στην περιοχή. Φυσικά τονίζει ως μεγάλα θετικά τα στοιχεία της καθαριότητας στην περιοχή, των θέσεων στάθμευσης και των πιο «διάσπαρτων» πολυκατοικιών, που δίνουν στους κατοίκους τη δυνατότητα «να αναπνεύσουν».
Σημαντικό είναι για τον ίδιο και ότι με την πάροδο του χρόνου νέο «αίμα» ήρθε στην περιοχή, καθώς ξεκίνησαν να νοικιάζονται διαμερίσματα σε μη ντόπιους.
Πάντως θα ήθελε να δει ακόμη περισσότερους χώρους πρασίνου αλλά και χώρους άθλησης στις Εργατικές Κατοικίες. Παλιότερα, όπως αναφέρει, υπήρχαν περισσότερες αλάνες για να παίζουν τα παιδιά και περισσότερα πάρκα. Περνώντας τα χρόνια, βλέπει αλλαγές και μεταβολές, αλλά το στοιχείο που του αρέσει περισσότερο παραμένει. Η έννοια της γειτονιάς με την πιο ανθρώπινη πλευρά της.
