Αναμφίβολα τα θέμα συζήτησης της εβδομάδας που πέρασε στη Θεσσαλονίκη ήταν η βλάβη που ακινητοποίησε την περασμένη Τετάρτη για 8 ολόκληρες ώρες τους συρμούς στο μετρό της πόλης.
Πέραν της δεδομένης ταλαιπωρίας του επιβατικού κοινού που πρωί πρωί έσπευσε να μεταβεί στους σταθμούς του μετρό για να πάει στη δουλειά του και βρήκε κατεβασμένα ρολά, η συζήτηση -ακόμα και στα social media- περιστράφηκε στην…καταδίκη του μέσου που «τόσα χρόνια το περιμέναμε κι αυτό χαλάει συνέχεια».
Ας είμαστε όμως ειλικρινείς.
Πρώτον, το μετρό της Θεσσαλονίκης δεν χαλάει συνέχεια. Δεύτερον, δεχόμενη την ανακοίνωση της «Ελληνικό Μετρό Α.Ε.» εντυπωσιάστηκα από το ότι στις 5:05 το πρωί της Τετάρτης οι εργαζόμενοι σύμφωνα προφανώς με τα πρωτόκολλα λειτουργίας έκαναν τη διαδικασία «δοκιμαστικής λειτουργίας που προηγείται καθημερινά της έναρξης της εμπορικής λειτουργίας του Μετρό»!
Κατά τη διάρκεια αυτής της δοκιμαστικής λειτουργίας που γίνεται καθημερινά κάθε ξημέρωμα, λίγη ώρα πριν ανοίξουν οι πύλες των σταθμών και των συρμών παρουσιάστηκε σύμφωνα με την ανακοίνωση «μη προβλεπόμενη ένδειξη στο σύστημα αυτόματης επιτήρησης συρμών», δηλαδή το control room για κάποιο τεχνικό λόγο δεν μπορούσε να δει τους συρμούς που κινούνταν.
Έτσι, το μετρό κατέβασε ρολά -κυριολεκτικά- έως ότου το πρόβλημα λύθηκε και αποκαταστάθηκε η κυκλοφορία στις 13.40 το μεσημέρι.
Προσωπικώς είμαι χαρούμενη και ικανοποιημένη που τα πρωτόκολλα ασφαλείας λειτουργούν στο μετρό μας και δεν αφήνεται τίποτα στην τύχη του έτσι ώστε να είμαστε όλοι ασφαλείς. Ας μην ξεχνάμε, ότι σε αυτή την χώρα «το πάμε κι όπου βγει» που είχε ακουστεί στο τρένο των Τεμπών και η ανείπωτη τραγωδία που ζήσαμε με τους 57 νεκρούς και τους δεκάδες τραυματίες ήταν αποτέλεσμα της έλλειψης συστημάτων ασφαλείας και πρωτοκόλλων.
Κοντολογίς, προτιμώ να μην έχω για ώρες ή και ημέρες μετρό παρά να συμβεί το παραμικρό. Εξάλλου, μετά το σιδηροδρομικό δυστύχημα στα Τέμπη πόσοι από εμάς δεν σκεφτήκαμε «αφού ήταν έτσι η κατάσταση, καλύτερα να μην είχαμε τρένα»;
