Το είχε δοκιμάσει και παλιότερα. Τότε στη Λιθουανία και τη Πανεβέζις. Τούτη τη φορά ο Αντώνης Καπνίδης, αγωνίστηκε στην Ιταλία και την Γκαλίπολι (σ.σ. αρχικά είχε αποκτηθεί από την Σαν Λούκα ομάδα της Καλάβριας), ομάδα που εδρεύει λίγα χιλιόμετρα μακριά από το Λέτσε.
Συνέντευξη στον Θωμά Μίχο
Ο λόγος επιλογής του ονόματος ο προφανής. Η σύνδεση με τον τόπο γέννησής του. Ο 31χρονος φορ ολοκλήρωσε τη σεζόν έχοντας πετύχει 6 γκολ και 5 ασίστ σε 25 εμφανίσεις και μιλώντας στην karfitsa εξήγησε τους λόγους που πήρε την απόφαση να ξενιτευτεί και να αφήσει το ελληνικό ποδόσφαιρο…
– Μια χρονιά διαφορετική για σένα, μία νέα εμπειρία σε μία χώρα που λατρεύει και ζει για το ποδόσφαιρο. Πως τη βίωσες;
«Για μένα ήταν μία συνειδητή απόφαση να φύγω και να αναζητήσω ένα καλύτερο ποδοσφαιρικό μονοπάτι μακριά από την Ελλάδα. Έχοντας την πρότερη εμπειρία από τη Λιθουανία, γνώριζα τις συνθήκες και το τι θα συναντούσα στο εξωτερικό και ήταν κάτι που το ήθελα πολύ. Οι εμπειρίες που αποκόμισα από το ιταλικό ποδόσφαιρο είναι οι καλύτερες και δεν μετάνιωσα για την απόφασή μου να πάω εκεί. Ήταν μία χρονιά που για μένα θα μείνει για πάντα χαραγμένη βαθιά μέσα μου, αφού στην Ιταλία έγινα για πρώτη φορά πατέρας. Εκτός αυτού και ποδοσφαιρικά το απόλαυσα, έχοντας την ευκαιρία να αγωνιστώ σε ένα διαφορετικό πρωτάθλημα με άλλη κουλτούρα, νοοτροπία και τα κέρδη ήταν πολλά».
– Ποιες οι διαφορές που συνάντησες εκεί στην Ιταλία συγκριτικά με την Ελλάδα;
«Καταρχάς, παρά το γεγονός πως η ομάδα που αγωνιζόμουν ήταν την τρίτης κατηγορίας, δεν συνάντησα καμία διαφορά συγκριτικά με τη Super League 2 που ως επί το πλείστον αγωνιζόμουν. Κάθε άλλο. Συνάντησα καλύτερες συνθήκες, οργάνωση, γήπεδα και το επίπεδο ήταν ίδιο. Στην Ιταλία υπάρχει μεγάλο πάθος, εξαιρετική ποιότητα στις ομάδες και μεγάλο κίνητρο για διάκριση. Αυτός εξάλλου ήταν και ο στόχος μου. Να κάνω μία καλή πρώτη σεζόν για να έχω την ευκαιρία να μεταπηδήσω σε ομάδα μεγαλύτερης κατηγορίας».
– Στόχος είναι να παραμείνεις στο εξωτερικό ή σκέφτεσαι και την επιστροφή στην Ελλάδα;
«Σαφώς και δεν πήγα στην Ιταλία για να μείνω μία σεζόν. Πήγα για να κυνηγήσω το όνειρό μου και ένα καλύτερο ποδοσφαιρικό μέλλον. Αυτός είναι και ο στόχος μου και προς τα εκεί προσανατολίζομαι. Υπάρχουν επαφές με ομάδες, αλλά ακόμα τίποτα δεδομένο. Βέβαια, όπως προείπα υπάρχει στη ζωή μου και ο μικρός μου γιος και αν επέστρεφα στην Ελλάδα θα ήταν μόνο και μόνο για να είμαι κοντά του και να έχει κι αυτός πιο ομαλές συνθήκες διαβίωσης ειδικά στην ηλικία που είναι. Και πάλι όμως θα το έκανα μόνο αν υπήρχε μία ομάδα που θα κάλυπτε απόλυτα τα «θέλω» μου».
– Έχοντας αγωνιστεί ξανά στο εξωτερικό τι διαφορές βρήκες σε σχέση με το δικό μας πρωτάθλημα;
«Όλα είναι διαφορετικά. Στη Super League 2 με εξαίρεση κάποιες ομάδες που μπορεί να είναι και λιγότερες από τις μισές που συμμετέχουν στην κατηγορία υπάρχει αβεβαιότητα οικονομική. Εκτός αυτού που είναι βασικό ζήτημα οι συνθήκες δεν είναι επαγγελματικές. Οι περισσότερες ομάδες δεν έχουν καν γήπεδο για προπόνηση ή ακόμα και το γήπεδο που έχουν ως έδρα είναι ακατάλληλο. Στο εξωτερικό δεν υπάρχουν αυτά. Είναι όλα λυμένα. Το δύσκολο εκεί είναι περισσότερο το να εγκλιματιστείς στις συνθήκες διαβίωσης σε μία ξένη χώρα, αφού όλα τ’ άλλα στα παρέχουν».
– Έχοντας αγωνιστεί σε πολλές ομάδες της Ελλάδος, ποια σεζόν ξεχωρίζεις και σου έχει μείνει χαραγμένη;
«Σε κάθε ομάδα κάτι κερδίζεις και σου μένει. Για παράδειγμα στην Καβάλα έκανα καλή σεζόν και συστήθηκα στο ποδοσφαιρικό κοινό. Στη Ξάνθη την χρονιά που πήγα όλα ήταν ιδανικά και ήμουν στη λάμψη της πριν έρθει το «σκοτάδι» της επόμενης χρονιάς που σήμανε και τη διάλυση της ομάδας. Στη Βέροια βιώσαμε κάτι απίστευτο. Κατακτήσαμε το πρωτάθλημα και δεν ανεβήκαμε κατηγορία γιατί παίξαμε μπαράζ (σ.σ. διπλούς αγώνες με τον Παναιτωλικό) και ήμασταν η τελευταία ομάδα που δεν ανέβηκε κατηγορία για το εκτός έδρας γκολ, αφού την επόμενη χρονιά άλλαξε ο κανονισμός. Η σεζόν που ξεχωρίζω όμως είναι αναμφίβολα αυτή με τον Άρη και στη Γ’ και στη Β’ Εθνική. Ήταν γεμάτα και απολαυστικά χρόνια που έδωσα και πήρα πολλά πράγματα και θα τα θυμάμαι για πάντα».
– Ο γιος έχει το… ποδοσφαιρικό όνομα, θα έχει και τη χάρη;
«Θα δούμε (γέλια). Το εύχομαι. Πρώτα απ ‘όλα να είναι γερός, υγιής είναι πολύ μικρούλης, βέβαια ήδη έχει παρακολουθήσει παιχνίδια και αν θελήσει να πάρει στο μέλλον τον ίδιο δρόμο, εννοείται πως θα χαρώ πολύ».
