Έντονες αντιδράσεις έχει προκαλέσει στη Βρετανία το σχέδιο της κυβέρνησης να δημιουργήσει εγκατάσταση φιλοξενίας έως και 1.250 ενήλικων ανδρών που έχουν ζητήσει άσυλο σε πρώην στρατιωτική εγκατάσταση κοντά στο μικρό χωριό Piddington του Oxfordshire.
Η προτεινόμενη εγκατάσταση βρίσκεται στον χώρο του πρώην Bicester Garrison, μεταξύ Piddington και Upper Arncott. Σύμφωνα με το δημοτικό συμβούλιο του Cherwell, το σχέδιο προβλέπει έως περίπου 1.250 θέσεις φιλοξενίας, με τη λειτουργία να εξετάζεται σε φάσεις.
Το μέγεθος της εγκατάστασης έχει προκαλέσει την έντονη αντίδραση των κατοίκων, καθώς το Piddington έχει πληθυσμό περίπου 350-370 ανθρώπων. Η σχεδιαζόμενη δομή θα φιλοξενεί, επομένως, αριθμό ανθρώπων πολλαπλάσιο από τον πληθυσμό του ίδιου του χωριού.
«Δεν είναι θέμα πλούτου, είναι θέμα ασφάλειας»
Οι κάτοικοι υποστηρίζουν ότι το πρόβλημα δεν είναι η παρουσία αιτούντων άσυλο καθαυτή, αλλά η κλίμακα και η τοποθεσία της εγκατάστασης.
Μιλώντας για τις αντιδράσεις στην περιοχή, κάτοικοι έχουν επισημάνει ότι το χωριό διαθέτει ελάχιστες υποδομές και υπηρεσίες, ενώ η πρόσβαση από και προς την εγκατάσταση γίνεται μέσω δρόμων που, όπως υποστηρίζουν, δεν διαθέτουν επαρκή φωτισμό και πεζοδρόμια.
Η απομόνωση της περιοχής αποτελεί επίσης βασικό σημείο της κριτικής. Σύμφωνα με τους κατοίκους, η εγκατάσταση βρίσκεται μακριά από τις υπηρεσίες και τις καθημερινές δραστηριότητες που θα μπορούσαν να διευκολύνουν την ομαλή ένταξη των ανθρώπων που θα φιλοξενηθούν εκεί.
«Δεν είναι θέμα του αν είμαστε πλούσιοι ή φτωχοί. Είναι θέμα ασφάλειας», υποστηρίζουν κάτοικοι, εκφράζοντας φόβους για το πώς θα επηρεαστεί η καθημερινότητα μιας μικρής και ήσυχης κοινότητας.
Συμβολικό δημοψήφισμα για την «ανεξαρτησία» του χωριού
Η αντίδραση των κατοίκων έχει πάρει μάλιστα μια ασυνήθιστη μορφή.
Το Piddington αποφάσισε να προχωρήσει σε συμβολικό δημοψήφισμα για την απόσχισή του από το Ηνωμένο Βασίλειο, σε μια κίνηση διαμαρτυρίας για τον τρόπο με τον οποίο, όπως υποστηρίζουν οι κάτοικοι, ελήφθη η απόφαση για τη δημιουργία της εγκατάστασης.
Το εγχείρημα δεν έχει φυσικά καμία νομική δυνατότητα να οδηγήσει σε πραγματική ανεξαρτησία του χωριού. Αποτελεί, ωστόσο, έναν τρόπο με τον οποίο η τοπική κοινωνία επιχειρεί να αναδείξει την αντίθεσή της στην κυβερνητική πολιτική.
Τοπικοί εκπρόσωποι έχουν υποστηρίξει ότι δεν υπήρξε επαρκής προηγούμενη διαβούλευση με την κοινότητα. Ανάλογες καταγγελίες έχουν διατυπωθεί και από τοπικούς πολιτικούς. (banburyfm.com)
Μάλιστα, η σημερινή αντιπαράθεση έχει ιστορικό υπόβαθρο: η ίδια περιοχή είχε βρεθεί στο επίκεντρο σχεδίων για εγκατάσταση φιλοξενίας αιτούντων άσυλο και στις αρχές της δεκαετίας του 2000. (Κοινοβούλιο)
Το ζήτημα της ελεύθερης μετακίνησης
Ένα από τα βασικά σημεία που προκαλούν ανησυχία στους κατοίκους είναι ότι η εγκατάσταση δεν προβλέπεται να λειτουργεί ως κλειστή δομή.
Οι φιλοξενούμενοι θα μπορούν να μετακινούνται εκτός της εγκατάστασης, γεγονός που έχει οδηγήσει κατοίκους να αναρωτιούνται πώς θα διαχειριστεί η περιοχή την καθημερινή παρουσία ενός τόσο μεγάλου αριθμού ανθρώπων.
Οι κάτοικοι υποστηρίζουν ότι η αναλογία μεταξύ του πληθυσμού του χωριού και του αριθμού των φιλοξενούμενων είναι δυσανάλογη και ότι η περιοχή δεν διαθέτει ούτε τις κατάλληλες συγκοινωνίες ούτε επαρκείς υπηρεσίες.
Από την άλλη πλευρά, οργανώσεις που τάσσονται υπέρ των αιτούντων άσυλο υποστηρίζουν ότι η απομονωμένη τοποθεσία μπορεί να δημιουργήσει προβλήματα και στους ίδιους τους φιλοξενούμενους, καθώς η πρόσβαση σε υπηρεσίες και η κοινωνική ένταξη θα είναι δυσκολότερες. (The Times)
Η κυβέρνηση: «Όλες οι περιοχές πρέπει να αναλάβουν το μερίδιό τους»
Η αντιπαράθεση εντάσσεται σε μια ευρύτερη προσπάθεια της βρετανικής κυβέρνησης να περιορίσει τη χρήση ξενοδοχείων για τη φιλοξενία αιτούντων άσυλο και να μεταφέρει τη διαμονή τους σε πρώην στρατιωτικές εγκαταστάσεις.
Το σχέδιο για το Bicester αποτελεί μέρος μιας ευρύτερης πολιτικής που προβλέπει τη δημιουργία νέων χώρων φιλοξενίας σε πρώην εγκαταστάσεις του υπουργείου Άμυνας.
Ο Άντι Μπέρναμ έχει υπερασπιστεί την αρχή της δικαιότερης γεωγραφικής κατανομής, υποστηρίζοντας ότι δεν μπορεί το μεγαλύτερο βάρος της φιλοξενίας αιτούντων άσυλο να πέφτει διαρκώς στις φτωχότερες περιοχές της χώρας.
Όπως έχει επισημάνει, όλες οι περιοχές πρέπει να συμβάλλουν στην προσπάθεια, ενώ παράλληλα πρέπει να λαμβάνονται υπόψη οι εύλογες ανησυχίες των τοπικών κοινωνιών. (The Times)
Ένα σχέδιο που διχάζει
Η υπόθεση του Piddington έχει εξελιχθεί πλέον σε μια ευρύτερη συζήτηση για το πού και με ποιον τρόπο πρέπει να φιλοξενούνται οι αιτούντες άσυλο στη Βρετανία.
Οι κάτοικοι επιμένουν ότι δεν απορρίπτουν την ανάγκη φιλοξενίας, αλλά θεωρούν ότι η συγκεκριμένη τοποθεσία και κυρίως το μέγεθος της εγκατάστασης δεν είναι κατάλληλα για μια τόσο μικρή κοινότητα.
Η κυβέρνηση, από την πλευρά της, υποστηρίζει την ανάγκη να μειωθεί η εξάρτηση από τα ξενοδοχεία και να υπάρξει πιο ισόρροπη κατανομή των αιτούντων άσυλο σε ολόκληρη τη χώρα.
Προς το παρόν, σύμφωνα με το δημοτικό συμβούλιο του Cherwell, δεν έχει οριστικοποιηθεί πλήρως το χρονοδιάγραμμα λειτουργίας, αν και έχει αναφερθεί ως πιθανό σημείο έναρξης τα τέλη του 2026 ή οι αρχές του 2027.
Η αντιπαράθεση, πάντως, αναμένεται να συνεχιστεί, καθώς το Piddington έχει μετατραπεί σε χαρακτηριστικό παράδειγμα της σύγκρουσης ανάμεσα στην κυβερνητική προσπάθεια αναδιάρθρωσης του συστήματος ασύλου και στις αντιδράσεις μικρών τοπικών κοινωνιών που αισθάνονται ότι καλούνται να διαχειριστούν μια αλλαγή πολύ μεγαλύτερη από τις δυνατότητές τους.
