Κακά τα ψέματα, οι σχέσεις Βρυξελλών – Πεκίνου δεν μπορούν να χαρακτηριστούν εξαιρετικές, ούτε μπορούσαν να χαρακτηριστούν έτσι και στο πρόσφατο παρελθόν, ακόμη και στις πολύ καλές στιγμές τους, όταν, για παράδειγμα, ήταν στα πάνω του ο «Δρόμος του Μεταξιού» και το χρήμα ήταν πολύ για όλες τις πλευρές.
Η καχυποψία κυριαρχούσε και απλωνόταν σαν σκιά πάνω από πρωτοβουλίες, διαπραγματεύσεις και συμφωνίες διαχρονικά. Κάτι το σύνδρομο των μεγάλων αυτοκρατοριών της Δύσης, κάτι τα μεγαλεπήβολα σχέδια του Πεκίνου -συν τα χαρακτηριστικά που απέκτησε και στη συνέχεια «αποκάλυψε» ο «κινεζικός καπιταλισμός»-, κάτι οι ενέργειες αμφοτέρων των μερών που σημειώνονταν κατά καιρούς, όλα επιβεβαίωναν πως η υπεροχή του ενός θα συνέβαινε έναντι του άλλου.
Στις κατά καιρούς αψιμαχίες, κυρίως για οικονομικούς λόγους, συνέβαιναν ενίοτε και μεγαλύτερες κρίσεις, όμως υποχωρούσαν γρήγορα και αποτελεσματικά ώστε να επανέλθει η γνώριμη συνεργατική σχέση της αμοιβαίας καχυποψίας. Και αυτό ήταν κυρίως κατόρθωμα της Ευρώπης, που στο συγκεκριμένο ζήτημα δεν υιοθέτησε ποτέ και πλήρως τις αμερικανικές θέσεις. Ακόμη και την περίοδο που εμφανίστηκε ο Covid και η μυστικοπάθεια των κινεζικών Αρχών έδειχνε στοιχεία ενοχής, οι Ευρωπαίοι εμφανίστηκαν πιο προσεκτικοί και ψύχραιμοι σε σχέση με την άλλη πλευρά του Ατλαντικού.
Και φτάνουμε στο σήμερα, με την Κίνα εν εξάλλω λόγω της επίσκεψης Πελόζι στην Ταϊβάν και με τον Ευρωπαίο Επίτροπο, αρμόδιο για τα θέματα εξωτερικής πολιτικής, Ζόζεπ Μπορέλ να την… πέφτει στο Πεκίνο, έστω και σε επίπεδο τιτιβίσματος. «Δεν υπάρχει δικαιολογία όταν μια επίσκεψη χρησιμοποιείται ως πρόσχημα για μια επιθετική στρατιωτική ενέργεια στο στενό της Ταϊβάν», ήταν η ανάρτηση Μπορέλ με το σαφές μήνυμα στο Πεκίνο. Σημείωση: η ΕΕ έχει αναγνωρίσει πολιτικά την αρχή της «μίας Κίνας», διατηρώντας παράλληλα καλές σχέσεις με την Ταϊβάν.
Τι μεσολάβησε ώστε ο Μπορέλ να πάρει σαφή θέση και να εκφραστεί κατά της Κίνας; Σίγουρα ο πόλεμος Ρωσίας – Ουκρανίας και η στάση του Πεκίνου έναντι αυτού. Ο Σι Τζινπίνγκ εξαρχής ακολούθησε πορεία «ενεργητικής ουδετερότητας» υπέρ του Πούτιν και η Ευρώπη αναγκάστηκε να βρει δικλίδες ασφαλείας ώστε να αποτρέψει ευθεία οικονομική στήριξη της Μόσχας από το Πεκίνο. Και τώρα βλέπει την Κίνα να ενδύεται μανδύα Ρωσίας, υποστηρίζοντας την «ειρηνική ενοποίηση» αλλά και δείχνοντας πως, αν χρειαστεί, θα χρησιμοποιήσει και τα όπλα.
Και πλέον μαζεύονται πολλά για να τα διαχειριστεί η Ευρώπη.
«P»
ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΚΔΟΣΗ ΤΗΣ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑΣ POLITICAL
