Στο άκουσμα των ποινών στην πολύκροτη δίκη της δολοφονίας του Άλκη Καμπανού, το κοινό ξέσπασε σε χειροκροτήματα.
Οι ποινές ήταν οι αυστηρότερες για τη φρικτή δολοφονία που συνέβη πριν ενάμισι χρόνο στην περιοχή της Χαριλάου. Ισόβια για τους επτά, πολυετής κάθειρξη για τους πέντε με τη μικρότερη να μην πέφτει κάτω από τα 19 χρόνια. Μπορεί να είναι πρωτόδικη, αλλά μ’ αυτές τις ποινές στο Εφετείο δεν υπάρχει περίπτωση να γλιτώσει κάποιος. Ακόμη κι αν μειωθούν οι ποινές.
Παρά τις διαφορές που παρουσιάζουν ανά τον κόσμο τα νομικά συστήματα, αποτελεί κοινή αρχή των περισσότερων κρατών το γεγονός ότι η δικαιοσύνη πρέπει να είναι «τυφλή». Αυτό σημαίνει ότι οι δικαστές κατά την επιτέλεση του έργου τους οφείλουν να μην επηρεάζονται από εξωτερικούς παράγοντες, αλλά πρέπει να λαμβάνουν υπόψη τους μόνο τα στοιχεία που σχετίζονται νομικά με την εκάστοτε υπόθεση. Είναι, όμως, πάντοτε δυνατόν να συμβαίνει αυτό σε πρακτικό επίπεδο όταν οι δικαστές καλούνται να λάβουν μια απόφαση σε υποθέσεις που έχουν λάβει τεράστια δημοσιότητα;
Παρακολουθώντας από κοντά τη δίκη, μπορούσες να οδηγηθείς σε πολύτιμα συμπεράσματα. Καταρχάς ο κόσμος ίσως δεν περίμενε μια τέτοια απόφαση. Ακόμη και τώρα θεωρούν ότι κάτι θα γίνει και στο Εφετείο με κάποιο τρόπο θα γλιτώσουν: Δεν πρόκειται να συμβεί. Αλλά αυτήν την αίσθηση σου έδινε και η εικόνα των ίδιων των κατηγορουμένων. Στη συντριπτική πλειονότητά τους έμειναν ανέκφραστοι. Καμία ειλικρινής μεταμέλεια. Φαινόταν, σα να τους είχαν διεβεβαιώσει ότι επρόκειτο για μια υπόθεση … ρουτίνας.
Αν ξεχώρισα κάτι ακόμη από τα πολλά που είδα σ’ αυτή τη δίκη ήταν η παρατήρηση της εισαγγελέως ότι «η συγγνώμη συνδέεται με τη συναίσθηση και την ενσυναίσθηση, δύο στοιχεία που σε αυτήν την αίθουσα δεν προέκυψαν». Έχω παραστεί σε πολλές δίκες με βαρύ κατηγορητήριο που στο εδώλιο κάθονταν περισσότερο από δέκα κατηγορούμενοι. Πρώτη φορά άκουσα απόφαση ενοχής για όλους. Ούτε ένας αθώος.
Για τη δίκη, τους δικαστές ακόμη και τους ενόρκους είχαν ακουστεί πολλά. Διαπιστώθηκε τελικώς, ότι οι ένορκοι τήρησαν σκληρότερη γραμμή ακόμη και από τακτικούς δικαστές στην ετυμηγορία τους. Ο ρόλος των ενόρκων είναι ακριβώς αυτός: Ότι οι δικαστές πρέπει να παραμένουν ανεπηρέαστοι από έξωθεν παρεμβάσεις, δεδομένου μάλιστα του γεγονότος ότι ο ρόλος αυτός ανήκει αποκλειστικά στους ενόρκους που συμμετέχουν στη σύνθεση των Μικτών Ορκωτών Δικαστηρίων στις υποθέσεις που απαιτείται και προβλέπεται, όπως εν προκειμένω που δικάζονται υποθέσεις εγκλημάτων κακουργηματικής φύσεως.
Δεν είμαι αισιόδοξος ότι η οπαδική βία θα περιοριστεί. Η εμπειρία 30 ετών στα γήπεδα και η μισαλλοδοξία της σημερινής εποχής σκεπάζει όλες τις μετριοπαθείς φωνές. Προφανώς, κανένας Άλκης δεν πρόκειται να επιστρέψει στη ζωή. Αλλά κάτι μάθαμε από τούτη τη δίκη είναι ότι την επόμενη φορά που θα σκεφτεί κάποιος να παρασυρθεί ή οδηγηθεί σε μια αγέλη λυσσασμένων σκυλιών για να σκορπίσει το θάνατο, είναι παραπάνω από βέβαιο ότι στο τέλος θα καταλήξει απελπιστικά μόνος του σε ένα κελί για πολλά από τα τρυφερότερα χρόνια της ζωής του. Γιατί μόνο όταν ξεμείνει κάποιος από την αγέλη που μυθοποίησε στο κεφάλι του ανακαλύπτει πόσο μόνος είναι…
ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ ΤΗΣ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑΣ KARFITSA
