Έφυγε από τη ζωή, σε ηλικία 74 ετών, ο Νίκος Καλογερόπουλος, ηθοποιός, σκηνοθέτης, σεναριογράφος, ποιητής και τραγουδοποιός.
Το 1981 πρωταγωνίστησε στην ταινία “Μάθε παιδί μου γράμματα”, όπου απέσπασε ειδικό βραβείο ερμηνείας στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, ενώ για τον πρωταγωνιστικό ρόλο του στη βραβευμένη ταινία “Λούφα και παραλλαγή” (1984) κέρδισε το βραβείο Α΄ Ανδρικού Ρόλου στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης.
Ο Νίκος Καλογερόπουλος γεννήθηκε το 1952 στα Φιλιατρά Μεσσηνίας. Σπούδασε στην Αθήνα, στη σχολή θεάτρου του Κωστή Μιχαηλίδη. Το πρώτο του θεατρικό έργο είχε τίτλο “Ο μπαμπούλας”1976) και παίχτηκε στο θέατρο ΚΑΒΑ. Στην τηλεόραση έκανε το ντεμπούτο του, στη μεταφορά του έργου του Νίκου Καζαντζάκη “Ο Χριστός ξανασταυρώνεται” (1975).
Ακολούθησαν κι άλλες τηλεοπτικές σειρές όπως “Ο φωτογράφος του χωριού” (1977), “Οι παραστρατημένοι” και “Μεθυσμένη πολιτεία” (1980). Το 1980, συμμετείχε σε έναν μικρό ρόλο στην ταινία “Θανάση σφίξε κι άλλο το ζωνάρι”. Στην τηλεόραση συμμετείχε και σε άλλες σειρές όπως “Χαίρε Τάσο Καρατάσο” (1985), “Όλη η δόξα όλη η χάρη” (1989), “Στο κάμπινγκ “(1989) κ.α.
Από το 1980 που ξεκίνησε η κινηματογραφική του καριέρα, συνεργάστηκε με σπουδαίους σκηνοθέτες, όπως οι Νίκος Περάκης, Θόδωρος Μαραγκός, Κώστας Φέρρης, Νίκος Ζαπατίνας, ενώ ως σκηνοθέτης συνεργάστηκε με γνωστούς ηθοποιούς, όπως οι Γιώργος Κιμούλης, Ηλίας Λογοθέτης, Αντώνης Καφετζόπουλος κ.ά.
Το 1981 έπαιξε τον πρώτο του μεγάλο ρόλο στον κινηματογράφο, στο “Μάθε παιδί μου γράμματα”, όπου έλαβε ειδικό βραβείο Ερμηνείας στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης. Το 1982 συμμετείχε στην ταινία “‘Αρπα Colla” και το 1983 ακολούθησε άλλη μία επιτυχημένη ερμηνεία στην ταινία “Ρεμπέτικο”, όπου τιμήθηκε με το Βραβείο της Εξαιρετικής Ερμηνείας στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης.
Το 1984 έπαιξε στην ταινία “Λούφα και παραλλαγή”, ερμηνεύοντας τον ρόλο ενός φαντάρου, του Γιάννη Παπαδόπουλου. Από την ερμηνεία του αυτή κέρδισε το βραβείο Α΄ Ανδρικού Ρόλου στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης.
Ο Ν. Καλογερόπουλος ασχολήθηκε και με άλλα καλλιτεχνικά είδη, όπως η ποίηση και το τραγούδι. Παράλληλα, έγραψε θεατρικά έργα όπως το “Σατιρικό των Ελλήνων” και “Οι κυνικοί ξανάρχονται”. Το 1991, κυκλοφόρησε τη δεύτερη ποιητική του συλλογή με όνομα “Επιστρόφια”.
Η πρώτη του ποιητική συλλογή “Θετή Ταυτότης” είχε δημοσιευτεί 10 χρόνια πριν (1981). Στα μέσα της δεκαετίας του 1990, κυκλοφόρησε τον πρώτο του δίσκο “Τα δέοντα”, σε μουσική και στίχους του ιδίου.
Στον κινηματογράφο έπαιξε επίσης στην ταινία “Θηλυκή εταιρεία” (1999) και “Ένας κι ένας” (2000), όπου και βραβεύτηκε στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης με το βραβείο Α΄ Ανδρικού Ρόλου. Ακολούθησαν κι άλλες ταινίες έως το 2011, οπότε έκανε το σκηνοθετικό του ντεμπούτο με την ταινία “Οι ιππείς της Πύλου”, στην οποία έγραψε επίσης το σενάριο και τη μουσική, ενώ συμμετείχε και ως ηθοποιός.
Την αμέσως επόμενη χρονιά συμμετείχε στο ντοκιμαντέρ του Αντώνη Μποσκοΐτη “Κατερίνα Γώγου: Για την αποκατάσταση του μαύρου”.
