Πριν από λίγες ημέρες, μια ομάδα ορειβατών και εθελοντών διασωστών ξεκίνησε, την επομένη της εορτής του Προφήτη Ηλία, λίγο μετά τα μεσάνυχτα, με προορισμό το ψηλότερο ορθόδοξο εκκλησάκι στον κόσμο. Βρίσκεται κοντά στις κορυφές του Ολύμπου και είναι αφιερωμένο στον Προφήτη Ηλία, τον οποίο οι ορειβάτες θεωρούν προστάτη τους.
ΡΕΠΟΡΤΑΖ: ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΜΑΝΗΣ
Μια κατανυκτική ανάβαση
«Ξεκινήσαμε στις 02.00 από τη θέση Γκορτσιά. Ήμασταν μια ομάδα επτά ατόμων και εκείνη την ημέρα δεν ήμασταν ούτε διασώστες ούτε εθελοντές. Ήμασταν αποκλειστικά και μόνο προσκυνητές. Σκοπός μας ήταν να προσκυνήσουμε στο εκκλησάκι του Προφήτη Ηλία, κοντά στις κορυφές του Βουνού των Θεών, σε υψόμετρο άνω των 2.800 μέτρων», περιγράφει στην «Κ» ο εθελοντής διασώστης Στάθης Φίλιππας.
«Σε όλη τη διαδρομή συναντούσαμε και άλλους ορειβάτες-προσκυνητές. Ενωνόμασταν μαζί τους και συνεχίζαμε. Σιωπηλοί, μέσα στο βαθύ σκοτάδι, ανηφορίζαμε με μοναδικό οδηγό τα φώτα κεφαλής», συνεχίζει.
Σε ορισμένα σημεία της διαδρομής η ομάδα βρέθηκε αντιμέτωπη με μεγάλες ποσότητες χιονιού, ακόμη και αυτή την εποχή. Όλοι, ωστόσο, ήταν κατάλληλα προετοιμασμένοι και διέθεταν τον απαραίτητο εξοπλισμό.
«Έπειτα από πέντε ώρες φτάσαμε και διαπιστώσαμε ότι, παρότι ήταν μια απλή καθημερινή ημέρα, οι προσκυνητές ήταν πολλοί. Όλοι φορούσαμε μπουφάν, καθώς η θερμοκρασία ήταν μόλις 7 βαθμοί Κελσίου, την ώρα που κάτω, στον κάμπο, ξεπερνούσε τους 35. Τελέσαμε τη Θεία Λειτουργία, ενώ η θέα της ανατολής πάνω από το Αιγαίο, από εκεί ψηλά, μας έκοβε την ανάσα», λέει ο κ. Φίλιππας.
Ο ίδιος και οι υπόλοιποι ορειβάτες ανήκουν στην ομάδα που φροντίζει το μικρό εκκλησάκι, το οποίο έχτισε ο Άγιος Διονύσιος προς τιμήν του Προφήτη Ηλία. «Γι’ αυτό και η ημέρα είναι αφιερωμένη και στους δύο», επισημαίνει.
Ο 68χρονος ιερέας που «δεν κυνηγιέται»
Τη Θεία Λειτουργία στην κορυφή του Βουνού των Θεών τέλεσε ο πατήρ Μακάριος, ο οποίος έφτασε στο εκκλησάκι πεζός, παρά τα 68 του χρόνια.
Μάλιστα, όπως λένε στη γλώσσα των ορειβατών, ο ιερέας «δεν κυνηγιέται». Είναι, δηλαδή, τόσο έμπειρος και τόσο εξοικειωμένος με τα μονοπάτια του Ολύμπου, ώστε δυσκολεύονται να τον ακολουθήσουν ακόμη και πολύ νεότεροι, έμπειροι ορειβάτες.
«Ο πατήρ Μακάριος απολαμβάνει την πεζοπορία στον Όλυμπο. Είναι εκείνος που τελεί τη συγκεκριμένη Θεία Λειτουργία εδώ και χρόνια και, στη συνέχεια, παραμένει στα ψηλά, διανυκτερεύοντας στα καταφύγια», αναφέρει ο κ. Φίλιππας.
Όπως επισημαίνει, για τους ντόπιους τα 68 χρόνια δεν θεωρούνται απαγορευτική ηλικία για μια τέτοια ανάβαση.
«Για τους Ολύμπιους, δηλαδή τους ανθρώπους της περιοχής, είναι απολύτως συνηθισμένο να ανεβαίνει κάποιος στο βουνό σε αυτή την ηλικία. Ο Όλυμπος είναι κομμάτι της ζωής μας. Εδώ έχουμε ζήσει χαρές και λύπες, έχουμε δημιουργήσει οικογένειες και έχουμε μεγαλώσει τα παιδιά μας».
Οι κίνδυνοι και τα ατυχήματα στον Όλυμπο
Η ανάβαση στο Βουνό των Θεών, ωστόσο, κάθε άλλο παρά εύκολη υπόθεση είναι. Ήδη από την αρχή του φετινού καλοκαιριού, ο Στάθης Φίλιππας, με την ιδιότητα του εθελοντή διασώστη, έχει κληθεί να συνδράμει σε διψήφιο αριθμό ατυχημάτων.
«Τα ατυχήματα είναι μέρος της ζωής. Συμβαίνουν στους δρόμους, συμβαίνουν στη θάλασσα, πόσο μάλλον σε ένα τόσο απαιτητικό περιβάλλον και σε αυτό το υψόμετρο», τονίζει.
Όπως εξηγεί, στον Όλυμπο υπάρχουν τρεις βασικοί παράγοντες που μπορεί να οδηγήσουν σε ένα ατύχημα.
«Πρώτος είναι ο καιρός. Μπορεί τώρα να έχει λιακάδα και σε πέντε λεπτά να ξεσπάσει καταιγίδα. Οι κεραυνοί προκαλούν πανικό. Κάποιος τρέχει να καλυφθεί, γλιστράει, τραυματίζεται και το ατύχημα έχει ήδη συμβεί».
Ο δεύτερος παράγοντας είναι η άγνοια.
«Έρχονται άνθρωποι, κυρίως τουρίστες, για να ανέβουν στο βουνό χωρίς να γνωρίζουν το παραμικρό για την ορειβασία, την πεζοπορία ή ακόμη και για το πώς πρέπει να κινούνται σε ένα δύσβατο μονοπάτι».
Τρίτος παράγοντας είναι η έλλειψη κατάλληλου εξοπλισμού.
«Έχω δει ανθρώπους να επιχειρούν να ανέβουν στον Όλυμπο με καουμπόικες μπότες ή ακόμη και με σκαρπίνια. Δυστυχώς, τέτοιες επιλογές μπορεί να οδηγήσουν σε πολύ σοβαρά, ακόμη και τραγικά περιστατικά», υπογραμμίζει.
Το εκκλησάκι του Προφήτη Ηλία
Το εξωκκλήσι του Προφήτη Ηλία θεωρείται το υψηλότερο εκκλησιαστικό κτίσμα της Ορθόδοξης Εκκλησίας παγκοσμίως. Βρίσκεται σε υψόμετρο 2.803 μέτρων, κοντά στις ψηλότερες κορυφές του Ολύμπου, τον Μύτικα και το Στεφάνι.
Ιδρύθηκε τον 16ο αιώνα από τον Άγιο Διονύσιο, ιδρυτή της Μονής της Αγίας Τριάδας, η οποία σήμερα είναι γνωστή ως Μονή Αγίου Διονυσίου. Χτίστηκε στα ερείπια αρχαίου οικοδομήματος και, σύμφωνα με την παράδοση, ο Άγιος Διονύσιος διέμενε εκεί κατά διαστήματα.
Τα βασικά οικοδομικά υλικά του μικρού ναού ήταν οι πέτρες της γύρω περιοχής. Το δάπεδό του είναι στρωμένο με πέτρινες πλάκες, όπως και η οροφή του, η οποία στηρίζεται σε συμπαγή ξύλινη κατασκευή, ώστε να αντέχει το μεγάλο βάρος του χιονιού.
Στο εσωτερικό του υπάρχουν αγιογραφίες, εικόνες Αγίων της Ορθόδοξης Εκκλησίας και μια μικρή Αγία Τράπεζα.
Τα εκκλησάκια που είναι αφιερωμένα στον Προφήτη Ηλία χτίζονται παραδοσιακά σε μεγάλα υψόμετρα. Η επιλογή αυτή συνδέεται συμβολικά με την ανάληψη του Προφήτη στους ουρανούς και εκφράζει την πορεία προς τον ουρανό και την εγγύτητα με τον Θεό.
Υπάρχει, όμως, και η ιστορική διάσταση. Σε πολλές κορυφές κατά την αρχαιότητα υπήρχαν ιερά αφιερωμένα στον Δία, θεό του ουρανού, της βροντής και των κεραυνών. Με την επικράτηση του Χριστιανισμού, αρκετοί από αυτούς τους χώρους μετατράπηκαν σε χριστιανικούς τόπους λατρείας και αφιερώθηκαν στον Προφήτη Ηλία, ο οποίος επίσης συνδέεται με τη φωτιά από τον ουρανό και τα φυσικά στοιχεία.
Παράλληλα, λαογράφοι επισημαίνουν ότι η ηχητική ομοιότητα του ονόματος «Ηλίας» με τη λέξη «ήλιος» συνέβαλε στη διαμόρφωση της λαϊκής αντίληψης που συνδέει τον Προφήτη με το φως και τον ουρανό.
ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ ΤΗΣ KARFITSA
