Αποζημίωση 10.000 ευρώ για παραβίαση της ευρωπαϊκής σύμβασης των δικαιωμάτων του ανθρώπου για τα βασανιστήρια κρατουμένων, έλαβε από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο 49χρονος στη Θεσσαλονίκη. Εντύπωση προξενεί ότι είχε καταδικαστεί σε δις ισόβια κάθειρξη για τον θάνατο 97χρονης και του 62χρονου γιου της σε ένα πρωτοφανές έγκλημα που διαπράχθηκε τον Δεκέμβριο του 2014 στο κέντρο της Θεσσαλονίκης.
ΡΕΠΟΡΤΑΖ: ΚΩΣΤΑΣ ΚΑΝΤΟΥΡΗΣ
Ο αρμενικής καταγωγής καταδικασθείς συνελήφθη δύο μήνες μετά το έγκλημα, τον Φεβρουάριο 2015, και κρίθηκε άμεσα προσωρινά κρατούμενος. Αρνήθηκε οποιαδήποτε εμπλοκή στο διπλό έγκλημα όμως δεν έπεισε το δικαστήριο. Μάλιστα αμφισβήτησε την ομολογία του στην ασφάλεια και ισχυρίστηκε πως έγινε κάτω από καθεστώς βασανιστηρίων, τα οποία περιγράφονται στην αναφορά του προς το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο, που έκανε με τον συνήγορό του Μάκη Καυκόπουλο. Παρ’ ότι το δικαστήριο με την απόφασή του δεν δέχτηκε ότι τα προβλήματα υγείας που είχε και τον οδήγησαν στο νοσοκομείο επτά ημέρες μετά τη σύλληψή του συνδέονται με όσα κατήγγειλε, εντούτοις καταδίκασε την Ελλάδα για «παραβίαση του άρθρου 3 της σύμβασης για τα δικαιώματα του Ανθρώπου στη διαδικαστική τους πτυχή», όπως αναφέρεται στην απόφαση, επιδικάζοντας το ποσό της αποζημίωσης, σε αντίθεση με τις 25.000 ευρώ που ζητούσε ο καταδικασθείς.
Συγκεκριμένα στην απόφαση αναφέρεται πως ο καταδικασθείς παρ’ ότι κατήγγειλε βασανιστήρια, εντούτοις η έρευνα προς αυτό είχε κενά. «Το Δικαστήριο παρατηρεί σχετικά ότι υπάρχουν παράγοντες που θα μπορούσαν να υπονομεύσουν τον ανεξάρτητο και ενδελεχή χαρακτήρα των εν λόγω ερευνών. Πρώτον, σημειώνει ότι τα πρόσωπα που ήταν υπεύθυνα για τη διοικητική έρευνα ήταν συνάδελφοι των αστυνομικών για τους οποίους υπάρχουν υποψίες ότι εμπλέκονταν και ότι δεν εποπτεύονταν από ανεξάρτητη αρχή», αναφέρεται χαρακτηριστικά στην απόφαση. «Εάν η υποχρέωση που βαρύνει τα κράτη είναι υποχρέωση όχι λόγω αποτελέσματος αλλά μέσων, το Δικαστήριο διαπιστώνει ότι, στην παρούσα υπόθεση, τα ακόλουθα στοιχεία θα μπορούσαν να θέσουν σε κίνδυνο την αποτελεσματικότητά της», υπογραμμίζεται στην απόφαση. Μάλιστα με ψήφους 5-2 το ίδιο δικαστήριο απέρριψε την προσφυγή του 49χρονο για την παραβίαση του άρθρου περί βασανιστηρίων στην ουσιαστική του πτυχή.
Η ληστεία και οι πρακτικές
Η ληστεία που είχε τραγική συνέπεια τον διπλό φόνο είχε διαπραχθεί τον Δεκέμβριο του 2014 στο διαμέρισμα της υπερήλικης και του γιου της στο κέντρο της Θεσσαλονίκης, στην οδό Προξένου Κορομηλά. Σύμφωνα με την καταδικαστική απόφαση και του Εφετείου οι δύο χτύπησαν άγρια μητέρα και γιο προκειμένου να τους αποκαλύψουν πού έχουν κρυμμένα χρήματα. Ο 49χρονος συνελήφθη τον Φεβρουάριο του 2015 και αρνήθηκε την εμπλοκή του, παρ’ ότι οι ελληνικές αστυνομικές αρχές επικαλούνται στοιχεία από κάμερες που έγιναν αποδεκτά από το δικαστήριο που τον καταδίκασε.
«Στην παρούσα υπόθεση, το Δικαστήριο σημειώνει καταρχάς ότι οι ισχυρισμοί που διατύπωσε ο καταδικασθείς στις εθνικές αρχές ότι οι αστυνομικοί του επέφεραν μεταχείριση αντίθετη προς το Άρθρο 3 της Σύμβασης ήταν αμφισβητούμενοι. Συνεπώς, η διάταξη αυτή απαιτούσε από τις αρχές να διενεργήσουν αποτελεσματική έρευνα». Η αναφορά αυτή της απόφασης του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου για τις καταγγελίες μπορεί να εξετάζονται με επιφύλαξη από τις ευρωπαϊκές αρχές, όμως τελικά οι διαδικασίες είναι αυτές που οδηγούν στην παραβίαση των διατάξεων της σύμβασης για τα δικαιώματα του ανθρώπου.
Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο έκρινε την Ελλάδα ένοχη για «διαδικαστικό ζήτημα», δηλαδή για το γεγονός ότι κριτές και κρινόμενοι είναι συνάδελφοι σε μία διοικητική έρευνα για βασανιστήρια. Στην απόφαση επισημαίνεται η απουσία μίας «ανεξάρτητης αρχής» που θα εξέταζε διεξοδικά όλα όσα καταγγέλθηκαν, ερευνώντας τα στοιχεία που προκύπτουν για τα σημάδια που είχε ο καταδικασθείς όπως και τις λεπτομέρειες για τη νοσηλεία του, που οδήγησαν σε απαλλακτικό αποτέλεσμα για την ουσιαστική πτυχή των βασανιστηρίων.
Τέτοιες υποθέσεις οδηγούνται σωρηδόν στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο και αυτό επειδή οι ελληνικές αρχές δεν έχουν συμμορφωθεί με τις συστάσεις της Ευρώπης για διενέργεια ανεξάρτητων ελέγχων σε όλους τους τομείς της δημόσιας διοίκησης.
ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ ΤΗΣ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑΣ KARFITSA
