Είναι κωμικός, αλλά όχι εκ φύσεως. Είναι 28 χρόνια στον χώρο της υποκριτικής, έχει αρκετές επιτυχίες και είναι ένα από τα πιο γνωστά ονόματα. Τώρα, όμως, η Σοφία Βογιατζάκη ζει το «όνειρο» και ο λόγος είναι ο Γιώργος Κιμούλης.
Συνέντευξη στη Φιλίππα Βλαστού
Η Σοφία Βογιατζάκη συναντιέται για πρώτη φορά επί σκηνής με τον Γιώργο Κιμούλη, στο σαιξπηρικό έργο «Δωδέκατη Νύχτα». Μία ξεκαρδιστική κωμωδία ανεκπλήρωτου έρωτα. «Στο έργο βρισκόμαστε στη νύχτα του καρναβαλιού. Όλοι ντύνονται και γίνονται κάτι άλλο από αυτό που είναι. Η λογική, η επιθυμία, ο έρωτας και οι προσδοκίες των ανθρώπων για ένα καλύτερο μέλλον μπερδεύονται μαζί, με αποτέλεσμα να γίνονται πολλά ευτράπελα. Ο Σαίξπηρ έχει μια ολόκληρη σεκάνς στο έργο που μιλάει για τον θάνατο. Όλοι οι ήρωες προσπαθούν από κάτι να ξεφύγουν, να διορθώσουν, κάτι να βελτιώσουν στη ζωή τους. Η Μαρία, ο ρόλος που υποδύομαι, θεωρώ έχει επιλέξει έναν εξωστρεφή χαρακτήρα και αισιόδοξο τρόπο συμπεριφοράς για να ξορκίσει την φοβία της για τον θάνατο», περιγράφει σε συνέντευξη της στην Karfitsa, η κα Βογιατζάκη.
«Όλοι έχουμε φοβίες, έτσι έχω και εγώ αρκετές. Έχω ακούσει ψυχολόγους να λένε ότι η βάση των φοβιών μας προέρχεται από την φοβία μας για το θάνατο», λέει η ηθοποιός και αποκαλύπτει ότι ο δικός της μεγάλος φόβος είναι τα αεροπλάνα, γιατί «δεν έχω την δυνατότητα εάν γίνει κάτι να αντιδράσω».
Ποιες είναι οι δικές σας προσδοκίες για ένα καλύτερο μέλλον;
Tο μότο μου είναι να κάνουμε ο καθένας ό,τι καλύτερο μπορούμε για τον άλλον. Ο καθένας μας όσο και όπως μπορεί.
Τι θέση έχει στη ζωή σας ο έρωτας;
Ο έρωτας είναι πολύ σημαντικός στη ζωή μου. Είναι τρομερή πηγή ενέργειας. Απλά επειδή είμαι πολύ συναισθηματική πάντα βάζω την λογική πάνω από το συναίσθημα. Eίμαι δοτική, αυθόρμητη, εξωστρεφής, αλλά επειδή μέσα μου ξέρω ότι είμαι βαθιά συναισθηματική, κάτι που μπορεί να με φέρει στο σημείο να πληγωθώ πάρα πολύ και το φοβάμαι αυτό, βάζω την λογική ως άμυνα και ως οχύρωση.
Βέβαια όταν τα πράγματα φτάνουν στο σημείο που λες ότι αυτό που νιώθεις δεν μπορείς να το ελέγξεις και είναι πάνω από σένα εκεί η λογική πάει περίπατο. Αλλά επειδή έχω έντονο το συναίσθημα της αυτοσυντήρησης θα σας πω ότι εγώ τον μεγαλύτερο έρωτα της ζωής μου τον έκανα κολλητό μου. Είχα σκεφτεί ότι «αν μπλέξω σε μια εβδομάδα θα πάω στο ψυχιατρείο». Οπότε τον έκανα φίλο κολλητό για να τον έχω σε όλη μου τη ζωή και τώρα είναι μια ωραία σχέση, συγκλονιστική και δεν την αλλάζω με τίποτα.
Είναι πολύ σημαντικό να βρεις τον άνθρωπο που μπορείς να τον ανεχτείς 24 ώρες το 24ωρο και να τον έχεις μέχρι τα βαθειά σου γεράματα. Εξάλλου εμένα το σεξ δεν υπήρξε ποτέ προτεραιότητα στις σχέσεις μου. Αυτό που με εξιτάρει και με κρατάει είναι η εγκεφαλική επικοινωνία.
Πώς θα περιγράφατε την συνεργασίας με τον κ. Κιμούλη;
Τον Γιώργο Κιμούλη τον παρακολουθώ από όταν ήμουν παιδί. Τον λατρεύω. Του έχω τρελή αδυναμία από 10 χρονών. Η μητέρα μου με πήγαινε από μικρή στο θέατρο, όταν με ρωτούσε ποιον ηθοποιό θέλω να δούμε της έδειχνα συνέχεια τον Γ. Κιμούλη. Όταν εξαντλούσαμε τα έργα του πηγαίναμε ξανά.
Είναι μαγικός πάνω στη σκηνή, εξαιρετικός ηθοποιός και -κατά την προσωπική μου άποψη – ένας από τους σπουδαιότερους Έλληνες ηθοποιούς, ένα τεράστιο κεφάλαιο στο θέατρο. Είναι μια σχολή μόνος του.
Τον έβλεπα στη σκηνή και χάζευα. Τώρα είναι η πρώτη φορά που συνεργαζόμαστε. Είμαι γοητευμένη από το μυαλό του, από τον τρόπο που σκέφτεται, από την ταχύτητα της σκέψης του, από το ταλέντο του, την μόρφωση του, από τον τρόπο που δουλεύει με τους ηθοποιούς. Ζω το όνειρο.
Σας έχει δώσει κάποια συμβουλή;
Δίνει σε όλους μας. Οτιδήποτε μου λέει τα κρατάω και τα δουλεύω. Μου μαθαίνει νέα πράγματα και παρότι είμαι 28 χρόνια στη δουλειά δεν μου τα έχουν ξαναπεί. Νιώθω ότι είμαι σε άλλη πίστα αυτή τη στιγμή.
Σας έχουν συνδέσει αρκετά με την κωμωδία. Σας έχει εγκλωβίσει επαγγελματικά αυτή η «ταμπέλα»;
Την αγαπάω την κωμωδία. Βέβαια, ταυτόχρονα, με ταλαιπωρεί, γιατί ως άνθρωπος δεν είμαι κωμικός. Έγινα γνωστή στο ευρύ κοινό με κωμωδία, οπότε με σκέφτονται πιο πολύ σε αυτό το είδος. Για εμένα η ευκολία μου είναι το δράμα. Θεωρώ την κωμωδία αρκετά δύσκολη. Παρ’ όλα αυτά, δεν νιώθω εγκλωβισμένη, γιατί η προσέγγιση των ρόλων είναι η ίδια, απλά το είδος αλλάζει, είτε είναι ένα έργο κωμικό είτε δράμα.
Διαβάζετε τις κριτικές για τις παραστάσεις που παίζετε; Σας επηρεάζουν;
Δεν τις διαβάζω. Όταν μια παράσταση έχει στηθεί και δομηθεί με ακρίβεια δεν μπορεί να αλλάξει. Αν μια κριτική είναι εποικοδομητική και δεν έχει στόχο απλά να κρίνει αλλά επιδιώκει να σε προχωρήσει και να σε εξελίξει τότε ναι την ακούω. Τις περισσότερες φορές, ωστόσο, οι κριτικές δεν σε προχωράνε.
Οι ηθοποιοί πρέπει να είναι απολιτίκ στις δημόσιες δηλώσεις τους;
Όλοι οι άνθρωποι είμαστε πολιτικά όντα. Ο καθένας με τις επιλογές του στη ζωή διαλέγει μια πολιτική στάση. Όσον αφορά όμως τις δημόσιες δηλώσεις που αφορούν τα πολιτικά, προσωπικά, αποφεύγω να τις εκφράζω.
Δεν υπάρχει δηλαδή περίπτωση να σας δούμε υποψηφία με κάποιο κόμμα στο μέλλον;
Όχι. Και ο λόγος είναι γιατί δεν θεωρώ ότι υπάρχει πολιτική πια στην Ελλάδα. Έτσι όπως είναι τα πράγματα δεν πιστεύω ότι υπάρχει η δυνατότητα να παρθούν κρίσιμες αποφάσεις και πρωτοβουλίες. Από τότε που η πολιτική έγινε επάγγελμα τα πράγματα είναι τελείως διαφορετικά. Σαφώς υπάρχουν φωτεινά μυαλά στην πολιτική, όμως δεν ξέρω αν μπορεί να γίνει σημαντική αλλαγή πλέον.
*Η «Δωδέκατη Νύχτα» ανεβαίνει στο Ανοιχτό Δημοτικό θέατρο κήπου στη Θεσσαλονίκη 18 και 19 Ιουλίου.
ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ ΤΗΣ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑΣ KARFITSA
