«Είναι ένα ψυχοφθόρο έργο ακόμη και για τον ίδιο τον ηθοποιό». Αυτό αναφέρει ο Κωνσταντίνος Καζάκος σε συνέντευξη του στην Karfitsa για την παράσταση «Άγουρα κεράσια». Το έργο είναι του Μιχαήλ Άνθη και ανεβαίνει στο θέατρο Σοφούλη σε σκηνοθεσία Μανούσου Μανουσάκη. Επίκεντρο έχει ένα δύσκολο ζήτημα, αυτό της ενδοοικογενειακής βίας.
Συνέντευξη στη Φιλίππα Βλαστού
Στην σκηνή βλέπουμε τον Κωνσταντίνο Καζάκο και την Τάνια Τρύπη στον ρόλο ενός ζευγαριού και ακούμε την φωνή της κόρης τους να ενσωματώνεται κατά την διάρκεια του έργου. Τον ρόλο της έφηβης κόρης στο έργο υποδύεται το πραγματικό τους παιδί, η Τζένη Καζάκου.
«Σαφώς για τους ηθοποιούς υπάρχει ένα ‘’ζόρι’’ όταν καταπιάνονται με τόσο σκληρές ιστορίες. Ειδικά όταν μέσα σε ένα τέτοιο έργο ακούς και την φωνή του ίδιου σου παιδιού», περιγράφει ο Κ. Καζάκος.
Τα «Άγουρα κεράσια» περνούν πολλά μηνύματα, αναφέρει ο ηθοποιός, όμως «το ζήτημα είναι ότι ο καθένας παίρνει το μήνυμα που του ταιριάζει. Δεν παίρνουν λοιπόν όλοι το ίδιο». Μετά το τέλος της συγκεκριμένης παράστασης ο Κ. Καζάκος βλέπει στα πρόσωπα των θεατών πολλές και διαφορετικές αντιδράσεις. «Άλλοι βγαίνουν από την αίθουσα στεναχωρημένοι, άλλοι τσαντισμένοι, έχει τύχει να δούμε και θεατές να κλαίνε. Κανένας ωστόσο δεν είναι αδιάφορος και αυτό για εμάς είναι μεγάλη νίκη.
Το μόνο σίγουρο είναι ότι όλοι θα βγαίνουν από την αίθουσα λίγο πιο προβληματισμένοι σε σχέση με το τι συμβαίνει γύρω τους, στο ευρύ ή στο πιο στενό περιβάλλον τους, ακόμη και μέσα στο σπίτι τους. Στο έργο βλέπουν προβλήματα που μπορεί να συμβαίνουν στο διπλανό τους σπίτι, όμως μπορεί να συμβούν και στο δικό τους και να μην τα έχουν πάρει χαμπάρι», τονίζει ο ηθοποιός. Για αυτό τον λόγο σημειώνει ότι «πρέπει να έχουμε τα μάτια μας και τις ‘’κεραίες’’ μας ανοιχτές. Όταν βλέπουμε κάτι δεν θα πρέπει να το αφήνουμε να περνάει. Έχουμε ευθύνη πάνω από όλα ως άνθρωποι, είτε ξέρουμε κάποιον που βιώνει μια βίαιη κατάσταση είτε όχι πρέπει να επεμβαίνουμε. Είναι ανθρώπινο στοιχείο αυτό».
Το έργο «ανοίγει» μάτια
Όσον αφορά το ηλικιακό γκρουπ του κοινού ο Κ. Καζάκος αναφέρει ότι διαφέρει. «Είναι ένα έργο που απευθύνεται σε αρκετές ηλικίες, όμως σίγουρα όχι σε παιδιά. Ιδανικά από έφηβους και πάνω. Είναι σημαντικό να το δουν οικογένειες με εφήβους. Επιβάλλεται να το δουν, ώστε αν δεν είναι υποψιασμένοι με κάποια ζητήματα να ‘’ανοίξουν’’ λίγο τα μάτια τους. Το ωραίο με την παράσταση αυτή είναι πως αν και είναι δύσκολο έργο, ταυτόχρονα έχει σασπένς που σε κρατάει», εξηγεί και συμπληρώνει ότι «ως θεατής θα πήγαινα να δω αυτή την παράσταση με τον γιο μου».
Η τέχνη και τα παραθυράκια
«Η δουλειά της τέχνης κανονικά είναι να αφυπνίζει, όχι μόνο να ψυχαγωγεί. Πρέπει να ανοίγει και ‘’παραθυράκια’’ στο μυαλό των θεατών. Ο καλλιτέχνης αυτό πασχίζει να κάνει. Προφανώς δεν θα το καταφέρει με όλους τους θεατές, αλλά έστω αν το κάνει σε μερικούς πρέπει να είναι ικανοποιημένος», λέει ο Κ. Καζάκος.
Μια οικογενειακή υπόθεση
Αναμφίβολα επί σκηνής η Τάνια Τρύπη και ο Κωνσταντίνος Καζάκος συνδέονται με χημεία και η συμμετοχή της κόρης τους στην παράσταση την καθιστά «οικογενειακή υπόθεση», όπως την χαρακτηρίζει ο ηθοποιός.
Όσον αφορά τον σκηνοθέτη της παράστασης, Μανούσο Μανουσάκη, ο ηθοποιός σχολιάζει ότι «είναι ένας σκηνοθέτης που αγαπάει πολύ τους ηθοποιούς του. Ξέρει πολύ καλά την δουλειά του και είναι ένας από τους σκηνοθέτες που δεν μένουν στην επιφάνεια αλλά ‘’σκάβει’’ για να βρει κάτι πιο βαθύ. Δημιουργεί τις συνθήκες και την σιγουριά στον ηθοποιό, ώστε να μπορέσει ο ηθοποιός με την σειρά του να ανθίσει».
*«Άγουρα κεράσια», στο Θέατρο Σοφούλη, 17 Οκτωβρίου με 1 Νοεμβρίου
