Εσείς τι λέτε; Θα τολμούσαμε να πούμε από κοντά και κατάμουτρα σε κάποιον όσες «μαύρες» σκέψεις γράφονται στα social media; Προφανώς το ερώτημα είναι ρητορικό γιατί η απάντηση είναι «όχι», «με τίποτα» και «ποτέ».
Της Αναστασίας Καρυπίδου
‘Εχω τη συνήθεια να διαβάζω τα σχόλια κάτω από τις αναρτήσεις ορισμένων ειδήσεων. Για να «πιάνω», εάν θέλετε, τον παλμό του κόσμου. Για θέματα που είτε αφορούν τη Θεσσαλονίκη, αναπλάσεις, έργα, καθαριότητα, δενδροφυτεύσεις κλπ, είτε την πολιτική, ακρίβεια, αυξήσεις, δημοσκοπήσεις και άλλα τέτοια, είτε κάτι πιο χαλαρό.
Και διαπιστεύω πως η γκρίνια περισσεύει. Σχεδόν για τα πάντα και για όλα. Κάποιοι δεν θα βρουν τίποτα θετικό. Ακόμη κι αν η είδηση είναι ευχάριστη, αισιόδοξη, που μπορεί να τους ικανοποιεί, θα το γυρίσουν σε κάτι άλλο αρνητικό. «Ναι μεν, αλλά…».
Παίρνω ως αφορμή τους πρόσφατους αγώνες άλματος επί κοντώ, το Fly SKG Sky, που πραγματοποιήθηκε για δεύτερη χρονιά στη Θεσσαλονίκη με φόντο την Καμάρα. Τι κι αν αθλητές και αθλήτριες, μεταξύ τους και η Ολυμπιονίκης Κατερίνα Στεφανίδη, έδωσαν τον καλύτερο τους εαυτό και προσέφεραν όμορφες εικόνες της πόλης μας σε όλη την Ελλάδα και τον κόσμο.
Ορισμένοι είχαν πάλι κάτι να πουν… Τους ενόχλησε το σημείο που έγιναν οι αγώνες, τα πεζοδρόμια, η οργάνωση. Και σκέφτηκα ως εάν η γκρίνια ήταν Ολυμπιακό άθλημα θα έπαιρναν σίγουρα μετάλλιο. Θα μονοπωλούσαν το βάθρο, σε κάθε κατηγορία.
Αισθάνομαι πως για κάποιους το παράπονο έχει γίνει τρόπος ζωής χρησιμοποιώντας ψευδώνυμο ή κρυβόμενοι πίσω από την οθόνη του υπολογιστή τους. Αυστηροί κριτές που βαθμολογούν το καθετί, που τα ξέρουν όλα, που η γνώμη τους μόνο μετράει, που οι άλλοι που λένε «μπράβο» ή «συγχαρητήρια» είναι βαλτοί ή πρόβατα.
Το σίγουρο, όμως, είναι πως στην πραγματική ζωή εάν είχαν μπροστά τους κάποιον δήμαρχο, πολιτικό, influencer, διάσημο καλλιτέχνη δεν θα τον σταματούσαν στο δρόμο ή στο μαγαζί που έτρωγε το φαγητό του για να του πουν όσα γράφουν στο πληκτρολόγιο.
Απλά στο διαδίκτυο ο τοξικός χαρακτήρας τραβάει την προσοχή και συγκεντρώνει likes και καρδούλες εύκολα, ενώ στην καθημερινότητά η συνεχής γκρίνια μας κουράζει και «ρουφάει» κάθε ρανίδα ενέργειας. Κι εκεί θα τον κάναμε πέρα… Γιατί πόσοι θα κάναμε παρέα με κάποιον που είναι μόνιμα μίζερος και τοξικός;
ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ ΤΗΣ KARFITSA
