Παρά την αποδοχή της σε πλειοψηφικό ρεύμα των Ελλήνων φαίνεται ανήμπορη να εκμεταλλευτεί τη δύναμή της
Δείχνει να είναι πειστικότερο απόφθεγμα ακόμη κι από το στοίχημα του Πασκάλ. «Αν κερδίσεις, τα κέρδισες όλα, αν χάσεις δεν χάνεις τίποτα. Στοιχημάτισε λοιπόν, χωρίς δισταγμό, ότι Εκείνος υπάρχει». Μόνο που στην περίπτωση των «πιστών» που φάνηκαν ευεπίφοροι στην απάτη των ρασοφόρων, χάσιμο σήμαινε μερικές εκατοντάδες χιλιάδες ευρώ. Δεν το λες και τίποτα…
Οι διδαχές του Γεροντικού των πατέρων της Εκκλησίας γράφουν: «Η λέξη πίστη για εμάς τους χριστιανούς είναι λειψή, αν δεν υπάρχει και η τυφλή εμπιστοσύνη. Διότι πίστη στο Θεό έχει και ο ίδιος ο διάβολος που πιστεύει στην ύπαρξη του Θεού. Η τυφλή εμπιστοσύνη μαζί με την πίστη στο πρόσωπο του Θεού, είναι αφιερωτική διάθεση του ανθρώπου στο να ζει μέσα από τον ίδιο τον Θεό.». Ώστε, τυφλή εμπιστοσύνη στην εκκλησία. Αλλά σε ποια εκκλησία; Και θαρρώ ότι δεν είναι το ίδιο πίστη και ευπιστία. Ο πρώτη είναι δικό σου θέμα. Το να πιστεύεις ακράδαντα στην ύπαρξη μιας μεγάλης δύναμης που τα πάντα εν σοφία εποίησε. Ακόμη και τις ανθρώπινες αδυναμίες ή και τους ρασοφόρους… σατανάδες που μηχανεύονται χίλιους τρόπους για να κλέψουν τα χρήματα των εύπιστων – πιστών, εκμεταλλευόμενοι την αγάπη τους προς το Θεό και την Εεκκλησία.
Και μπορεί η Ιερά Μητρόπολη να πήρε άμεσα θέση δηλώνοντας ότι οι απατεώνες σύμφωνα με το κατηγορητήριο ιερείς καθαιρέθηκαν από κάθε ιεροσύνη αλλά αυτό και μόνο – πόσο μάλλον και άλλα συμβάντα κατά το παρελθόν – θλιβερό γεγονός, αρκεί για να χάσουν οι πιστοί την εμπιστοσύνη τους προς την εκκλησία.
Η πίστη στη θρησκεία για μια χώρα που αποτελεί προπύργιο της Ορθοδοξίας έχει πολύ μεγαλύτερη σημασία από άλλες χώρες στον καθολικισμό. Η Εκκλησία με όλες τις παθογένειές της αποτελούσε για χρόνια ένα αποκούμπι για τους δύστυχους και καταφρονεμένους. Τον τελευταίο καιρό δείχνει να έχει απλώσει πολλά μέτωπα και απέναντι στην κυβέρνηση με αφορμή το νομοσχέδιο για το γάμο των ομοφυλοφύλων.
Παρά την αποδοχή της σε πλειοψηφικό ρεύμα των Ελλήνων, η Εκκλησία φαίνεται ανήμπορη να εκμεταλλευτεί τη δύναμή της. Κι αν αναρωτιέστε για τη «δύναμή της», ρωτήστε και τους πολιτικούς που σπεύδουν να φιλήσουν το χέρι του παπά της ενορίας τους ως πρόσκοποι στο κατηχητικό ζητώντας την ευλογία του και μερικές καλές κουβέντες στα Κυριακάτικα κηρύγματα κι όχι μόνο. Ειδικά στις τελευταίες εκλογές το ζήσαμε κι οι παροικούντες τη Ιερουσαλίμ γνωρίζουν πολύ καλά τι έγινε στη μάχη του σταυρού.
Μην ψάχνουμε λογική στην πίστη. Ο Πασκάλ στοιχημάτισε κάτι που στην Ελλάδα έχουμε δώσει απαντήσεις κι αν μην το αποδεχόμαστε. Άλλωστε – όπως έλεγε και εκείνος – η καρδιά είναι που αισθάνεται το Θεό. Όχι η λογική.
ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ ΤΗΣ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑΣ KARFITSA
