Το κοινό που ακολουθεί την ακροδεξιά πτέρυγα είναι ανησυχητικά μεγάλο και κυρίως ευεπίφορο στην επιρροή που ασκούν οι σύγχρονοι Μολιερικοί «ήρωες» που παρεισφρέουν συχνά ως λαθρεπιβάτες στα τελευταία βαγόνια ενός παλιού τρένου
ΓΡΑΦΕΙ Ο ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΔΡΑΓΩΓΙΑΣ
Τριακόσια πενήντα χρόνια από τη συγγραφή τους, οι μολιερικές κωμωδίες συνεχίζουν να είναι επίκαιρες. Τα ανθρώπινα χαρακτηριστικά και ελαττώματα άλλωστε, είναι διαχρονικά και διατηρούν τη δημοφιλία τους. Παρακολουθώντας τη δεύτερη «ανάγνωση» των εκλογών και κυρίως τον «πόλεμο» που ξέσπασε στα ακροδεξιά του πολιτικού φάσματος, θυμήθηκα τον «Ταρτούφο». Από τις δημοφιλέστερες μολιερικές κωμωδίες σατιρίζει τη θρησκοληψία και την υποκρισία, μέσα από το μοτίβο του ομώνυμου ήρωα, ενός απατεώνα που, με την υποκριτική επίφαση ενός βαθιά θεοσεβούμενου ανθρώπου, κερδίζει την απόλυτη αφοσίωση και εμπιστοσύνη του Οργκόν, σε σημείο που παρά λίγο να του “φάει” την περιουσία και να βιάσει τη σύζυγό του.
Συνολικά 172.192 Έλληνες πολίτες ψήφισαν το κόμμα “Νίκη”. Υπερορθόδοξοι, υπερπατριώτες, αντιεμβολιαστές και ακροδεξιά στοιχεία, κοινό που διεκδικεί και ο Κυριάκος Βελόπουλος. Η “Νίκη” έφτασε στο 4,58% στην Α’ Θεσσαλονίκης και στο 5,63% στη Β’ Θεσσαλονίκης. Η Ελληνική Λύση έφτασε στο 8,35% στην Α’ Θεσσαλονίκης όπου και αναδείχθηκε τρίτο κόμμα και 7,93% στη Β’ Θεσσαλονίκης. Στη Χαλκιδική ο Κυριάκος Βελόπουλος είδε τα ποσοστά του να ανεβαίνουν στο 6,79%, ενώ η «Νίκη» έφτασε στο 5,39%. Στη δε Πιερία είχαμε “ντέρμπι”, με την Ελ. Λύση να βρίσκεται στο 7,56% και τη «Νίκη» στο 7,46%. Αντίστοιχη κατάσταση είχαμε και στην Πέλλα, το Κιλκίς και τη Δράμα. Το 7,46% της Πιερίας, είναι το μεγαλύτερο ποσοστό που έπιασε η «Νίκη» την 21η Μαίου. Η Ελληνική Λύση αύξησε το συνολικό ποσοστό της από 3,70% το 2019 σε 4,46% σε αυτές τις εκλογές, παρότι ένα 11% των ψηφοφόρων της «έφυγε» προς τη ΝΔ. Η «Νίκη» έπιασε ακριβώς το ίδιο ποσοστό που είχε η Χρυσή Αυγή στις εκλογές του 2019, όταν και έμεινε εκτός Βουλής
Η διαμάχη που ξέσπασε μεταξύ του κ. Κυριάκου Βελόπουλου και Δημητρίου Νατσιού έφτασε και έως το Άγιον Όρος σε μια πλειοδοσία προσεταιρισμού ιερομονάχων. Η κάθοδο στις εκλογές της κυρίας Μαρίας Εζνεπίδου ανιψιά του μακαριστού Αγίου Παϊσίου προκάλεσε το ξέσπασμα του αρχηγού της «Ελληνικής Λύσης» ο οποίος έσπευσε να πει «εγώ τον έχω συναντήσει τον Παϊσιο στο Άγιο Όρος. Θα τρίζουν τα κόκαλά του. Η ουσία είναι πώς το έφτιαξαν το μαγαζί αυτό. Είναι παράρτημα. Τα ξέρω. Και ονόματα Μητροπολιτών έχω που λειτούργησαν ως δεξιά δεκανίκια και sms έχω και όλα τα έχω».
Οι διαμάχες δυο επικεφαλής παρατάξεων που διεκδικούν να καπαρώσουν όλη τη «δεξαμενή» ψηφοφόρων που πρόσκεινται στο λεγόμενο θρησκευτικό – αν όχι θρησκόληπτο – κοινό της παραδοσιακά συντηρητικής Θεσσαλονίκης (και Β. Ελλάδας) θα μπορούσε να χαρακτηριστεί και τραγέλαφος. Ίσως και σενάριο μαθητικού σκετς από αυτά που στις δεκαετίες του 70 και 80 φιλοξενούνταν στα εντευκτήρια ενοριών διά τη «χριστιανική διαπαιδαγώγηση των τέκνων».
Το κοινό που ακολουθεί όμως είναι ανησυχητικά μεγάλο και κυρίως ευεπίφορο στην επιρροή που ασκούν οι σύγχρονοι …Ταρτούφοι που παρεισφρέουν συχνά ως λαθρεπιβάτες στα τελευταία βαγόνια ενός τρένου το οποίο μένει συνήθως πίσω, ή έχει ξεπεραστεί από την τεχνολογία. Κι αυτό, ας το έχει σοβαρά υπόψη του ο Κυριάκος Μητσοτάκης εάν επιθυμεί την «πρωτεύουσα των Βαλκανίων» απελευθερωμένη από θρησκοληψία και μια Βόρειο Ελλάδα εναρμονισμένη στο πνεύμα ενός σύγχρονου κράτους που – θέλουμε να πιστεύουμε – ότι οραματίζεται κι ο ίδιος. Αυτή η – έρημη – πόλη ας αποκτήσει επιτέλους την προσοχή που της αξίζει…
ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ ΤΗΣ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑΣ KARFITSA
