Η απάντηση του Στέφανου Αβραμίδη, προέδρου της Δημοτικής Ενότητας Τριανδρίας και υποψηφίου δημοτικού συμβούλου με την παράταξη Αγγελούδη, στις εκλογές του Οκτωβρίου, στην ερώτηση «Ποια είναι η μεγαλύτερη ανάγκη της Θεσσαλονίκης» ήταν άμεση και ξεκάθαρη: «Η καθημερινότητα! Τόσο απλά! Μία βιώσιμη, καθαρή πόλη που να υπηρετεί το δημότη».
Σε συνέντευξή του στην εφημερίδα «Karfitsa», ο κ.Αβραμίδης αναλύει το έργο που έγινε στην Τριανδρία επί της θητείας του, και εξηγεί πως αποφάσισε να συμμετέχει στις επερχόμενες εκλογές στο ψηφοδέλτιο του συνδυασμού «Ομάδα για τη Θεσσαλονίκη».
‘Οπως χαρακτηριστικά λέει, ο κ.Αγγελούδης λειτουργεί ως «μάνατζερ» που μπορεί να δώσει στην πόλη το όραμα, τη διαχείριση και το απαιτούμενο σχέδιο για να αποτελέσει μία ευρωπαϊκή πόλη του 21ου αιώνα.
Συνέντευξη στην Αναστασία Καρυπίδου
Κύριε Αβραμίδη, αναλάβατε χρέη προέδρου στη Δημοτική Ενότητα Τριανδρίας κατά την τρέχουσα δημαρχιακή θητεία, εκλεγμένος με την παράταξη Ταχιάου. Εάν σας ζητήσω να κάνετε έναν απολογισμό, η ζυγαριά προς τα πού γέρνει; Σε θετικό ή αρνητικό πρόσημο για τους δημότες;
Χαίρομαι ιδιαίτερα, για την ερώτησή σας, διότι έχει ως επίκεντρο και αντικείμενο, τους δημότες της Δημοτικής Ενότητας Τριανδρίας, όπου με τιμή τους υπηρέτησα ως Πρόεδρος, κατά το μεγαλύτερο μέρος της παρούσας δημαρχιακής θητείας.
Το μεγαλύτερο και συνάμα το πιο ανταποδοτικό στοίχημα για έναν αιρετό, ειδικότερα δε, του πρώτου βαθμού της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, είναι τόσο κατά τη διάρκεια, όσο και στην λήξη αυτής της θητείας του, να υπάρχει μια σαφώς θετική αποτίμηση και μία παραμένουσα ευχάριστη επίγευση, του έργου του, από τους ίδιους τους δημότες.
Ο σχεδιασμός, η αποφασιστικότητα και η υλοποίηση ακόμη και των πιο απλών αιτημάτων του κάθε δημότη, αποτέλεσαν την πυξίδα μου, ενώ η στοχοθεσία και η αποτελεσματικότητα στην καθημερινότητα υπήρξαν ο γνώμονάς μου. Σε καθαρά τεχνοκρατικό επίπεδο, και πάντα, διαμέσου της θετικής ανάδρασης (feedback), που είχα, και διατηρώ, με τους δημότες, θεωρώ πως απολογισμός αυτός, ναι, όντως αποτιμάται με ένα μεγάλο συν.
Σε αυτές τις εκλογές του Οκτωβρίου κατεβαίνετε υποψήφιος δημοτικός σύμβουλος με την παράταξη του Στέλιου Αγγελούδη. Πώς πήρατε την απόφαση να βρεθείτε στη συγκεκριμένη «Ομάδα»;
Ώς Διπλωματούχος Πολιτικός Μηχανικός, πρέπει να θέτω στόχους, να σχεδιάζω τρόπους επίτευξης αυτών, και να φέρνω το επιθυμητό αποτέλεσμα, με τα βέλτιστα οικονομοτεχνικά κριτήρια και με αντικειμενικά μετρήσιμα μεγέθη, διαχειριζόμενος μία ευρύτερη ομάδα ανθρωπίνου δυναμικού και πόρων.
Ο Στέλιος, λειτουργεί ως «μάνατζερ», όπως το έχει εμπράκτως επιτυχημένα αποδείξει στην προηγούμενη θητεία του, τόσο στον Οργανισμό Λιμένος Θεσσαλονίκης, όσο και σε λοιπές θέσεις ευθύνης, και πλέον, ως επικεφαλής της ‘Ομάδας για τη Θεσσαλονίκη’ με την οποία σκοπεύει να διοικήσει τον Δήμο Θεσσαλονίκης. Αυτές οι δύο, απόλυτα συγκλίνουσες, λογικές και ικανότητες, δημιούργησαν την όσμωση με το Στέλιο. Αυτό χρειάζεται η πόλη μας, όραμα, διαχείριση και σχέδιο, και για αυτό βρίσκομαι μαζί του, για μία ευρωπαϊκή πόλη του 21ου αιώνα.

Από τί έχει μεγαλύτερη ανάγκη η Θεσσαλονίκη; Ποια παράπονα σας κάνουν οι συμπολίτες σας στον δρόμο; Και το βασικότερο, μπορούν να βρεθούν λύσεις;
Η καθημερινότητα! Τόσο απλά! Μία βιώσιμη, καθαρή πόλη που να υπηρετεί το δημότη. Οι απλές τεχνικές υποδομές, που θα δημιουργούν ασφάλεια, ευκολία και λειτουργικότητα σε χρηστικά πράγματα. Άμεσες, χειρουργικές επεμβάσεις, με άξονα το δημότη και τους δημόσιους δημοτικούς χώρους. Με ταχύτητα στην ανταπόκριση του κάθε αιτήματος του δημότη και στην ταυτόχρονη ικανοποίηση αυτού σε ελάχιστο χρόνο, εντάσσοντας όλα τα παραπάνω, σε έναν ευρύτερο και γενικότερο σχεδιασμό μεγαλύτερης κλίμακας, σχεδιάζοντας το αύριο, μέσα από το σήμερα, στοχευμένα και οργανωμένα.
Πόσο φιλική είναι η πόλη για να ζει κάποιος; Και σας ρωτάω περισσότερο, όχι ως υποψήφιο στις εκλογές, αλλά ως οικογενειάρχη με μικρό παιδί.
Ένα σπασμένο πλακάκι στο πεζοδρόμιο, ένα μη κλαδεμένο, επικίνδυνο δέντρο, ένα μη καθαρό πεζοδρόμιο, μία αχνή σήμανση διαβάσεων πεζών, ένας κακός υποβιβασμός πεζοδρομίου. Αυτό θεωρώ πως είναι το ζητούμενο όχι μόνον από έναν οικογενειάρχη με παιδί, αλλά και από άτομα με ειδικές ικανότητες, αλλά και από τον κάθε δημότη.

Μία ανεμπόδιστη και αβίαστη ροή (flawless flow) κίνησης του δημότη σε κάθε σημείο της πόλης, η βιώσιμη κινητικότητα της πόλης μας, με πολυμορφικές εκφάνσεις στην υλοποίηση αυτής. Το κριτήριο της φιλικής πόλης, θεωρώ πως είναι μέγιστος ο χρόνος που θέλεις να ζεις, εντός αυτής, απολαμβάνοντας τους δημόσιους χώρους της, με χαμόγελο και ασφάλεια.
ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ ΤΗΣ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑΣ KARFITSA


